მამული

 

  ცვრიან ბალახზე თუ ფეხშიშველა

  არ გავიარე _ რაა მამული?!

  წინაპართაგან წავიდა ყველა,

  სხვა ხალხის ისმის აქ ჟრიამული.

 

  გაშალა ველი ნელმა ნიავმა

  და მელანდება მე მის წიაღში

  მოხუცი მამა. მოხუცი მამა

  სასხლავით ხელში დადის ვენახში.

 

  აქ თითო ლერწი და თითო ყლორტი

  მასზე ოცნებას დაემგვანება!

  ისევ ამწვანდა მდელო და კორდი!..

  დავდივარ... ვწუხვარ და მენანება!

 

                                                  1915

გვერდის მისამართი : ბიბლიოთეკა / პოეზია / ტაბიძე გალაქტიონ / მამული