ისლანდიური ფოლკლორი 

უფროსი ედა

 

 

თარგმანი ისლანდიურიდან - გიორგი კალანდაძე.

(ძველი ისლანდიური სიმღერები ღმერთებსა და გმირებზე)

 

 

 

 

 

 

 

 

1. ისმენდით ნათქვამთა.

ჩემთა, უწმინდესნო,

დიდნო და მცირენო,

შვილნო ჰაიმდალის.

მამავ ომებისა,

შენა გსურს - ვიამბო.

არსთა და სულდგმულთა.

წარსულზე, რაც მახოვს.

 

2. მახსოვს მე თაობა.

პირველ გოლიათთა,

შორეულ წარსულში.

ვარ მათგან შექმნილი;

ვიცი ცხრა ქვეყანა,

ცხრა ფესვი გადგმული.

ხისა ზღვარმდებისა -.

დიდი იგდრასილის.

 

3. პირველი არრა იყო,

კიდეგან იმირის, -.

არც ქვიშა, არცა ზღვა.

ცივ ტალღით მრხეველი,

 

არც ზეცა, არც მიწა,

არც მწვანე ბალახი -.

იყო საოცარი.

ბნელი რამ უფსკრული.

 

4. სანამ ნიადაგი.

ღვთისშვილთ არ აზიდეს.

და შექმნეს მიდგარდი.

მძლავრი, მშვენიერი;

და მზემ სამხრეთიდან.

უწყო ქვებს ნათება,

გაღვივდა მიწა და.

ზრდა იწყო ბალახმა.

 

5. მზე - მთვარის შეგირდი -.

შორეულ ცის კიდეს.

შორი სამხრეთიდან.

უწვდენდა მარჯვენას.

მზემან არ უწყოდა,

სად ჰქონდა სადგომი,

ვარსკვლავთ არ უწყოდნენ,

სად ხამდა ნათება,

მთვარემ არ უწყოდა.

ძალა საკუთარი.

 

6. მაშინ ძლიერების.

ტახტებზე ღმერთები.

დასხდნენ და გამართეს.

ბჭობა უწმინდესთა.

ბნელს ღამე უწოდეს.

და ღამის ნაშიერთ.

საღამო, დილა და.

შუადღე შეარქევეს -.

ჟამთა აღსათვლელად,

დროთა აღსარიცხად.

 

7. იდავლის მინდორზე.

შემოკრბნენ ასები.

და იწყეს შენება.

დიდთა მათ ბომონთა,

ძალას არ ზოგავდნენ.

ჭედვად საუნჯეთა,

კერავდნენ მარწუხებს,

აწრთობდნენ იარაღს.

 

8. უყვარდათ გართობა,

თამაში კოჭისა,

ჰქონდათ ყოველივე.

ოქროსგან ნაკეთი,

სანამ სამეული.

გოლიათ ქალწულთა.

მათ არ მოევლინათ.

ოტუნჰაიმიდან.

 

9. მაშინ ძლიერების.

ტახტზე ღმერთები.

დასხდნენ და გამართეს.

ბჭობა უწმინდეთა,

თუ ვინ ვით წარმოქმნას.

მოდგმა ჯუჯაკაცთა,

სისხლით ბრიმირისა,

ძვლებით ბლიანის.

 

10. მოსტოგნირს ჯუჯათა.

პირველი უფროსი.

 

და დურინს მეორე -.

უწოდეს ღმერთებმა.

ჯუჯებმა თიხისგან.

იწყეს გამოძერწვა.

კაცთა მსგავსს არსთა მათ,

ვით ბრძანა დურინმა.

 

11. ნიი და ნიადი,

ნორდრი და სუდრი,

აუსტრი და ვესტრი,

ალთიოფრ, დვალინ,

ნარი და ნაინ.

ნიჰინგრი, დაინ,

ბივურ და ბავურ,

ბომბურ და ნორი,

აან და ანარ,

აი, მიდვიტნირ.

 

12. განდალვ და ვეიგ.

ვინდალვ და თრაინ,

თეკრი და თორინ,

თროორ, ვიტი, ლიტი,

ნარი და ნურადრ,

რეგინ და რაბსვიდრ -.

აჰა, მათ ჯუჯათა.

სახელნი ესე.

 

13. ფილი და კილი,

ფუნდინი, ნალი,

ჰეფტი და ვილი.

ჰანარ და სვიორ,

ბილინგრი, ბრუნი,

ბილდრი და ბური,

ჰორნბორი, ფრარი,

ფრეგრი და ლონი,

აურვანგრ, იარი,

ეიკინსკიალდი.

 

14. დვალინის ჯილაგის.

ჯუჯათა სახელნი.

კვლავადმცა თაობებს.

ვამცნობთ ლოვარამდე;

თუ ვით წამოიშვნენ.

შორს, კლდოვან მხარეში.

და ჭაობების გზით.

მოვიდნენ ქვიშნარში.

 

15. ეს იყო დრაუპნირ,

თან ახლდნენ დოლგთრაზირ,

ჰარ და ჰაუგსპორი,

გლოი და ჰლევანგრი,

სკირვირ და ვირვირ,

სკაფიდრ და აი,

ალვი და ინგვი,

ეიკინსკიალდი.

 

16. ფიალარ, ფროსტი,

ფინრი და გინარ,

ჰოგსტარი, ჰერი,

ჰლინდოლფრ და მოინ.

ლოარის წინაპართ.

იქნება ხსენება,

სანამ იარსებებს.

კაცთა ნაშიერი.

 

17. სამნი ამ ტომიდან,

ასების მოდგმიდან,

სათნო და ძლიერი.

მოვიდნენ ზღვის პირას,

სადაც მათ იხილეს.

ასკი უსუსური.

და ემბლა უწმეო,

უძლურ-უბედური.

 

18. სული მათ არ ედგათ,

სუნთქვა არ შეეძლოთ,

არცა მოძრაობა,

არ ჰქონდათ ფერ-სისხლი.

და მისცა ოდინმა.

სუნთქვა და ჰორირმა.

სული, და ლოდურმა.

სისხლი და ელფერი.

 

19. ვიცი მე იფნის ხე -.

დიდი იგდრასილი, -.

თეთრი წყლით ნაბანი,

მარად ტენიანი,

ცვარ-ნამს რომ აპკურებს.

მუდამ დედამიწას -.

დგას ურდის წყაროზე.

იგი, მარადმწვანე.

 

20. იქ სამი ჩქერელი.

ჩუხჩუხებს ხის ძირას.

და ბრძენი ქალწულნი.

იქიდან წარმოსდგნენ:

ურდი და ვერდანდი,

მჭრელნი რუნებისა,

სკულდი დავიხსომოთ -.

მესამის სახელი.

განსჯის კაცთა ბედს,

ადგენენ სიცოცხლეს.

და ყველას საკუთარ.

წილხვედრს უმზადბენ.

 

21. და ახსოვს ამქვეყნად.

მას ომი პირველი:

შუბით განგმირული.

დაეცა გულვეიგ,

ოდინის დარბაზში.

იწვოდა დაჭრილი,

ის სამჯერ ნაშობი.

და სამჯერ დამწვარი,

სამჯერვე აღმდგარა.

და დღემდე კვლავ.

ცოცხლობს.

 

22. ჰეიდს უწოდებდნენ.

ქალსა მას ჯადოქარს,

კვერთხით ჯადოსნურით.

სადაც მივიდოდა,

მისნობას იმისას.

ყველა მორჩილებდა,

მეტად კი ხარობდნენ.

ცოლნი ბიწიერნი.

 

23. მაშინ ძლიერების.

ტახტზე ღმერთები.

დასხდნენ და გამართეს.

ბჭობა უწმინდესთა:

ასნი აიტანენ.

ამ შეუარცხყოფას,

თუ სისხლის სასყიდელს.

მოსთხოვდნენ სანაცვლოდ.

 

24. ოდინმა ლაშქარში.

გასტყორცნა ისარი,

მოხდა ეს ჟამსა მას.

პირველი ომისა;

ასების ციხეთა.

დაინგრა კედლები,

სრავდნენ, იმარჯვებდნენ.

ბრძოლაში ვანები.

 

25. მაშინ ძლიერების.

ტახტებზე ღმერთები.

დასხდნენ და გამართეს.

ბჭობა უწმინდესთა:

ვის სურს, გოლიათებს.

ვინ ანგრევს ცადაქნილს,

დაუთმოს ღმერთქალი.

მეუღლე ოდისა.

 

26. და თორმა მრისხანემ.

აღმართა მახვილი,

ოდეს მოისმინა.

მან ესე ამბავი -.

ფეხქვეშ გაუთელავთ.

ფიცი და პირობა,

მტკიცე, უწმინდესი,

მანადემ დაცული.

 

27. იცის მან, გრძნეულმა -.

სმენა ჰაიმდალის.

მარხია ზეცამდე.

ამართულ ხის ძირას,

ხედავს, რომ მეუფის.

წმინდა საიწნდარად.

დის მღვრიე ჩქერალი,

გესმით, თქვენ, თუ არა?

 

28. მას, ერთხელ იდუმალ.

მარტომ მჯდომს, მოხუცმა.

ასების მთავარმა.

ჩახედა თვალებში,

"ნეტავ რად მიყიურებ?

რას მკითხავ, რადა მცდი?

ვიცი, სად დამალე,

ოდინ, შენი თვალი.

ვხედავ მას მიმირის.

დიდებულ წყაროში!".

იქ ყოველ ცისმარე.

წმინდა საწინდრიდან.

მიმირი თაფლსა სვამს,

გესმით, თქვენ თუ არა?

 

29. ოდინმა მას უძღვნა.

შიბი და ბეჭედი,

და გრძნეულისაგან.

მიიღო სანაცვლო.

ხედვა საოცარი -.

ჭვრეტდა მთელ სამყაროს.

 

30. მან, ვალკირიები.

შორეულ მხარიდან,

ნახა, ისწრაფოდნენ.

გოთების ტომისკენ;

სკულდი ფაროსანი,

ჰუნი და სკიოგული,

ჰილდი და გონდული,

გერისკ იოგული -.

ქალნი ნიავქარნი.

მის ღვთისა ოდინის,

ყველგან რომ დაჰქრიან.

მხნე ვალკირიები.

 

31. მე ბალდრი ვიხილე,

ვაჟი ოდინისა,

სისხლში შეღებილი,

მკვდარი რომ დაეცა.

მინდვრად აზიდული.

იდგა მშვენიერი,

წვრილი, ტანკენარი.

ყლორტი რამ ფითრისა.

 

 

32. იქცა იგი ყლორტი,

ნორჩი, ტანკენარი,

სასტიკ იარაღად,

ჰოდმა რომ გასტყორცნა.

მალე ძმა ბალდრისა.

იშვა ქვეყანაზე,

იყო ერთი ღამის -.

ბრძოლაში ჩაება,

 

33. ხელებს არ იბანდა,

თმას არ ივარცხნიდა,

სანამდის ბალდრის მკვლელს.

იგი არ მოკლავდა;

ფრიგმა დაიტირა.

ნათელ ფენსალირში.

დარდი ვალჰალისა,

გესმით, თქვენ, თუ არა?

 

34. ვალიმ საშინელი.

დაბლანდა ბორკილი,

ნაწლავებისაგან.

დაწნა უმტკიცესი.

 

35. იხილა ტყვე ვინმე.

მან ხვერალიუნდთან,

სახით მინამსგავსი.

მუხანათ ლოკისა.

იქა ზის სიგუნი.

დარდით დასეტყვილი.

და ქმარზე მწუხარე,

გესმით, თქვენ, თუ არა?

 

36. დის ცივი ნაკადი.

აღმოსავლეთიდან -.

მახვილებს აელვებს.

სილდრი საშინელი,

 

37. იდგა ჩრდილოეთში,

შორს, ნიდაველირში,

ოქროს რომ დარბაზი -.

ჯუჯათა სასახლე,

დარბაზი მეორე.

იდგა ოკოლნირსი,

სახლსა გოლიათთა.

უხმობენ ბრიმირად.

 

38. იხილა სასახლე.

მზისგან დაშორებით,

მკვდართა სანაპიროს.

დგას ჩრდილო-კარებით;

და წვიმდა წვეთ-წვეთად.

შხამი საკვამურში.

გველებით მოწნული.

იყო ის სასახლე.

 

39. ნახა მან - მრისხანე.

ნაკადებს მოჰქონდათ.

ფიცის გამტეხელნი,

მკვლელნი მუხანათნი,

ვინც სხვათა ცოლებსა.

მუხთლად აცდუნებდნენ;

იქ ხრავდა ნიდჰოგრი.

მკვდართა ძვლებს უწყალოდ.

და გვამებს სძიძგნიდა,

გესმით, თქვენ, თუ არა?

 

40. ბებერი დიაცი.

იჯდა რკინის ტყეში.

და იგი ჰკვებავდა.

მოდგმას ფენრირისა;

ფენრირის მოდგმიდან.

ტროლი გაიზრდება,

ბილწი, მუხანათი,

მზის მომტაცებელი.

 

41. დაღრღნის ის კაცთა ძვლებს.

და გვამებს დასძიძგნის,

ის სისხლით წალეკავს.

ღმერთების სამყოფელს.

ჟამს ზაფხულისასა.

მზე ჩამობნელდება,

ატყდება ქარბუქი,

გესმით, თქვენ, თუ არა?

 

42. იჯდა და უკრავდა.

ჩანგს ბორცვზე ეგდერი -.

გოლიათ ქალისა.

მწყემსი მხიარული;

მაღლით დაჰყიოდა.

მამალი წითელი -.

მის ზემოთ, ხის ტოტზე.

მჯდომი ფიალარი.

 

43. ვალჰალას დაჰყივის.

ასებს გულინკამბი.

და გმირებს აღვიძებს -.

ოდინის ლაშქარსა;

მამალი მეორე,

ფერად შავწითელა,

დგას ჰელის დარაზთან.

და პირველს ხმას აწვდენს.

44. გარემი ჰყეფს, ირყევა.

ბჭე გნიპაჰელირის,

დაწყვეტს არტახებსა,

აიწყვეტს უძღები.

ვარ მაცნე გრძნეული,

წინასწარმხილველი.

ღმერთთა მათ ძლიერთა.

ავი ბედისწერის.

 

45. ატყდება ძმებს შორის.

შუღლი და ბრძოლები,

ნათესავ-თვისტომნი.

დახოცენ ერთურთსა;

ძნელია უგვანო.

სიძვა და მრუშობა,

დრო მახვილთ ქნევისა;

დასკდება ფარები,

ჟამია მგლების და.

ქარიშხლის თარეშის,

ქვეყნის დაღუპვისა. . .

ძმა ძმას არ დაზოგავს.

 

46. თამაში დაიწყეს.

მიმირის შვილებმა,

აღსასრულს აუწყებს.

ხმა გიალარჰორნის,

ძლიერად ჩაჰბერა.

ბუკში ჰაიმდალმა,

მიმირის ქალასთან.

საუბრობს ოდინი.

 

47. თრთის ხე იგდრასილი -.

მაღალი იფანი,

გუგუნებს ბერი ხე,

თურსი ხელთ უსხლტება.

რისხვა დაატყდებათ.

ქვესკნელის ბინადართ.

ჟამსა, როს აიწყვეტს.

სურთრის მეგობარი.

 

48. რა მოსდით ასებსა?

რა ხდება ალფებთან?

დუღს ოტუნჰაიმი,

გუგუნებს და თინგზე.

გასულან ასები;

აკვნესდნენ ჯუჯები.

ქვის მაღალ ბჭეებთან,

გესმით, თქვენ, თუ არა?

 

49. გრამი ჰყეფს, ირყევა.

ბჭე გნიპაჰელირის,

დაწყვეტს არტახებსა,

აიწყვეტს უძღები.

ვარ მაცნე გრძნეული,

წინასწარმხილველი.

ღმერთთა მათ ძლიერთა.

ავი ბედისწერის.

 

50. ჰრიმრი აღმოსავლეთით.

მოდის, ფარს იფარებს.

მრისხანედ მობრუნდა.

გველი ორმუნგანდრი;

აღელვებს ზღვის ტალღებს,

ყიპყიპებს არწივი,

სძიძგნის დაცემულებს,

მიცურავს ნაფლფარი.

 

51. მაშრიყით მოცურავს.

ჯარი მუსპელისა,

ზღვასა ნავი მოაპობს,

ლოკი დგას მესაჭედ;

მგლითურთ მოცურავენ.

შვილნი გოლიათთა,

ძმა ბულეიტსისა.

მოცურავს მათთანვე.

 

52. სურთრი სამხრეთიდან.

ცეცხლით ეშურება.

და მახვილს აელვებს.

მზისგან უნათლესსა.

მთანი ინგრევიან,

ზეცა გაიბზარა,

შფოთვენ გოლიათნი,

ხალხსა ნთქავს ჰელვეგი.

 

53. ჰლინს დარდი ახალი.

გულს შემოსწოლია,

მგელთან ფიცხელ ომში.

ჩაება ოდინი;

აქ მკვლელი ბელისა.

სურთრს ებრძვის მრისხანეს,

ფრიგის სიხარულის.

დგება აღსასრული.

 

54. გარმი ჰყეფს, ირყევა.

ბჭე გნიპაჰელირის,

დაწყეტს არტახებსა,

აიწყვეტს უძღები;

ვარ მაცნე გრძნეული,

წინასწარმეტყველი.

ღმერთთა მათ ძლიერთა.

ავი ბედისწერის.

 

55. ვაჟი ოდინისა -.

ვიდარი - მოვიდა,

ბრძოლა გაუმართა.

 

მხეცს, ლეშის მოყვარულს;

მახვილი აძგერა,

სისხლს იღებს მამისას,

შიგ გულში დაკოდა.

მან შვილი ხვედრუნგის.

 

56. მოდის მშვენიერი.

მოდგმა ჰლოდუნისა,

გველთან საბრძოლველად.

მოდის ძე ოდინის,

მრისხანემ დაკოდა.

გუშაგი მიდგრადის,

უნდა დაიღუპოს.

კაცთა ნაშიერი;

შედგა, უკან იხევს.

შვილი ფორგიუნის,

გველისგან მოკლული.

ღირსია დიდების.

 

57. მზეს ბინდი გადეკრა,

ზღვაი ნთქავს ხმელეთსა,

ზეცას სხივოსანნი.

ვარსკვლავნი სწყდებიან,

ალმური მძვინვარებს.

სიცოცხლის მკვებავსი,

ორთქლის შემხუთველი.

ზეცამდე ავიდა.

 

58. გრამი ჰყეფს, ირყევა.

ბჭე გნიპაჰელირის,

დაწყვეტს არტახებსა,

აიწყვეტს უძღები;

ვარ მაცნე გრძნეული,

წინასწარ მხილველი.

ღმერთთა მათ ძლიერთა.

ავი ბედისწერის.

 

59. ხედავს ის, რომ ზღვიდან.

კვლავ ამოიზიდა,

გამოჩნდა, ვით უწინ,

მწვანე დედამიწა;

მოჰქუხს წყალვარდნილი,

მიფრინას არწივი,

ტალღებს დაჰფარფატებს,

სურს თევზის დაჭერა.

 

60. იდავლის მინდორზე.

შემოკრბნენ ასები,

ქვეყნის მძლავრ სარტყელზე.

იწყეს საუბარი,

გარდასულ ამბავთა.

იწყეს მოგონება,

ძველთა მათ ამბავთა.

ღვთის უზენაესის.

 

61. კვლავ უნდა იპოვონ.

ოქროსგან ნაკეთი.

კოჭი, დაკარგული.

იდავლის მინდორზე.

რომ ისევ, ვით უწინ,

ჰფლობდნენ მას ასები.

 

62. ათავთავდებიან.

უთესი ყანები,

ბოროტს სძლევს კეთილი,

ბალდრი დაბრუნდება,

ის ჰოდთან იცხოვრებს.

ჰროფტის დიდ დარბაზში,

ღმერთების ოჯახში,

გესმით, თქვენ თუ არა?

 

63. ჰონირმა აიღო.

ჩხირი წილსაყარი.

ხვედრთა ორთა ძმათა;

ორნივე ცხოვრობენ.

ქართა სასახლეში,

გესმით, თქევნ, თუ არა?

 

64. ხედავს ის დიდ დარბაზს,

თვით მზეზე უნათლესს,

გიმლსზედან აღმართულს,

ოქროსფრად ელვარეს.

იქ მარად იცხოვრებს.

ღირსეულთ კრებული,

მარად ნეტარება.

ხვედრია მართალთა.

 

65. ჩამოვა მიწაზე.

სამართლის მიგებად.

სამყაროს მეუფე,

ღმერთი უძლეველი.

 

66. შავი მწვერვალიდან.

მოფრინავს ურჩხული,

შავად მოელვარე.

გველი საშინელი;

მინდორს გადაუფრენს.

და მიაქვს კლანჭებით.

ლეში გაუმაძღარს -.

გაჰქრეს აწ, დრო არის.

 

 

 

 

 

 

 

 

სიტყვანი უზენაესისა.

 

(Hოვამალ ).

 

I.

 

 

1. სახლსა სადგომელსა.

 

სანამ შეხვიდოდე,

ნახე და გასინჯე.

ყველა შესასვლელი,

რამეთუ, ვინ უწყის,

იქ, სადმე, ფარულად.

მტერი ჩაგისაფრდა.

 

2. მშვიდობა გულუხვებს!

სტუმარი მოვიდა!

ადგილს სად მონახავს?

იჩქარის ის, ვისაც.

კერასთან სასწრაფოდ.

გათბობა ეწადა.

 

3. სითბო ძვირფასია.

სახსრებგაყინული.

ნამგზავრი კაცისათვის;

საზრდო და სამოსი.

სჭირდებათ ყარიბებს.

კლდოვან მხარეებში.

 

4. სტუმარს ზრუნვა უნდა:

წყალი, ხელსახოცი,

შინ შეპატიჟება;

შენი მხიარული.

სიტყვა უნდა უთხრა,

მასაც მოუსმინო.

 

5. ჭკუა ეჭირვება.

შინიდან შორს გასულს -.

შინ ყოვლის მცოდნე ხარ;

უვიცს ბრძენთა შორის.

აუგად შეხედავს.

მხილველი ყოველი.

 

6. ვაჟკაცს არ შეჰფერის.

ჭკუიტ თავის ქება -.

ხამს მალვა ჭკუისა;

ბრძენი თუ იყუჩებს -.

ბევრ ხიფათს ასცდება,

რამეთუ უმჯობეს.

ყოველთა მეგობართა.

არს სიბრძნე ცხოვრების,

 

7. სტუმარი ჭკვიანი.

დუმილით მოისმენს.

ნათქვამს ყოველივეს -.

ფხიზელი ყური და.

თვალი გამჭრიახი -.

ბრძენთა თვისებაა.

 

8. ბედნიერ არიან,

ვინც დაიმსაუხრეს.

ქება, სიყარული;

უფრო საძნელოა.

რჩევა სასიკეთო.

სხვის გულში იპოვო.

 

9. ბენიერ არიან, -.

ვინც კეთილ გონებით.

განთქმულან საქვეყნოდ;

რჩევა უკეთური.

ხშირად შეგიძლია.

სხვისგან მიიღო.

 

10. ტვირთი არ არსებობს.

მგზავრთათვის უმჯობეს.

ცხოვრების სიბრძნისა:

სჯობს ძვირფას.

საგანძურს -.

ის უცხო მხარეში.

ღატაკთ სიმდიდრეა.

 

11. ტვირთი არ არსებობს.

მგზავრთათვის უმჯობეს.

ცხოვრების სიბრძნისა;

ყველაზე ცუდია,

სამგზავროდ გასული,

ლუდის სმით დამძიმდე.

 

12. ლუდს უფრო მცირედი.

მოაქვს სარგებლობა,

ვიდრე ბევრს ჰგონია;

რაც უფრო ბევრსა სვამ,

მით უფრო გონებას.

ნაკლებ იმორცილებ.

 

13. ყანჩა დავიწყების.

დაფრინავს ამქვეყნად.

და განსჯას იპარავს;

იმა ფრინველისა.

ფრთებმა მიმაჯაჭვეს.

მე სახლსა გუნლოდის.

 

14. მე მთვრალი ვიყავი,

ლუდის სმით დამათრო.

ბრძენმა ფიალარმა;

ლუდის სმა კარგია,

თუ სიმთვრალისაგან.

ჭკუას არ დაჰკარგავ.

 

15. სიფრთხილე მართებს და.

ომში სიმამაცე.

კონუნგის ნაშიერს;

დე, ყველამ იხაროს.

და სთესოს სიკეთე.

სიკვდილის პირამდე.

 

16. ლაჩარს იმედი აქვს.

სიკვდილს არ შეხვდება,

თუ ომს გაექცევა;

დადგება სიბერე.

და სიკვდილს ვერავინ.

ვერ დაემალება.

 

17. უგუნური ან ლაყბობს,

ან დუმს უადგილოდ,

სტუმრად თუ გეწვევა;

ყლუპს როგორც კი შესვამს,

მყისვე გაამჟღავნებს,

რა მცირე სიბრძნეს ფლობს.

 

18. მხოლოდ მან, მრავალი.

ვინც მოვლო ქვეყანა.

და მიმოიხილა, -.

თუ გონიერია, -.

უწყის, ვინ რას ფიქრობს,

ვის რა გაეგება.

 

19. შესვი ზომიერად,

ჭკუით ისაუბრე,

ანდა სულ გაჩუმდი;

არვინ არ დაგძრახავს,

ადრე თუ დავწვები.

შენ დასაძინებლად.

 

20. ხარბი უხეიროდ,

უზომოდ ბევრსა ჭამს,

მით ღუპავს თავისთავს;

ბრიყვი ღორმუცელა.

ბრძენთა დასაცინი.

გამხდარა სუფრაზე.

 

21. ჯოგი პირუტყვისა.

ჯერზე რომ გაძღება,

დატოვებს საძოვრებს;

უგნურს კი სჩვევია.

უზომოდ ძღომა და.

მუცლის ამოყორვა.

 

22. უგუნურ სხვებს განსჯის,

უზრდელად დასცინის,

თავის ხინჯს ვერა გრძნობს:

მას არ შეუძლია.

მიხვდეს და შეიგნოს.

ნაკლი საკუთარი.

 

23. უგნური მთელ ღამეს.

უქმ ფიქრებს ანდომებს,

მშვიდად არ იძინებს;

დადგება დილა და.

ისევ საზრუნავად.

რჩება საზრუნავი.

 

24. კაცი გულუბრყვილო.

ყველას რაცხს მეგობრად,

ვინც მას გაუღიმეს:

ბრიყვი ვერ მიმხვდარა,

ვერ გრძნობს ბრძენთა გვერდით,

მას რომ დასცინიან.

 

25. კაცი გულუბრყვილო.

ყველას რაცხს მეგობრად,

ვინც მას გაუღიმებს;

თინგზე კი, რომ ძებნოს,

ძნელად თუ მონახავს.

ის ერთგულ მომხრეებს.

26. უგუნურს ჰგონია, -.

ის ყოვლის მცოდნეა,

თუ სდუმს ან მარტოა:

თუ ჰკითხე რაიმე,

პასუხს ვერ მონახავს -.

სიტყას ვერ წარმართავს.

 

27. უგუნურს ურჩევნის.

ხალხში მდუბარებდეს,

ხმა არ ამოიღოს;

მყისვე უმეცრება.

მისი გამოჩნდება,

როგორც კი ილაყბებს.

 

28. ბრძენი სხვის ნათქვამში.

შერჩევს ჭკვიანურს,

საკუთარ სათქმელსა:

კაცნი საუბარში.

იმას ვერ ფარავენ,

რაიც მათ შეემთხვათ.

 

29. ვინც ბევრს ლაპარაკობს,

ის სიტყვას ვერასდროს.

ვერ იყტვის ჭკვიანურს;

ზედმეტსიტყვაობა.

მას ხიფათს შეამთხვევს,

ვინც ენას ვერ იჭერს.

 

30. გწამდეს, რომ არა ხამს.

დაცინვით შეხედვა.

მოწვეულ სტუმრისა;

გახსოვდეს, თავისთავს.

სხვაც ჭკვიანს უწოდებს,

 

ზის დრომდე წყნარადა.

 

31. სტუმრის დამცინავი.

სუფრიდან გაძვრება.

და კმაყოფილია;

იმას კი ვერა გრძნობს,

რომ სხვისი გაქირდვით.

მტრები გაიჩინა.

 

32. ქეიფში ხანდახან,

ნაფიც მეგობრებსაც.

მოსდით კინკლაობა;

მიზეზი შფოთისა.

მზადაა, თუ სტუმარს.

შეუბღვერს სტუმარი.

 

33. ადრე ისაუზმე,

სტუმრად მიმავალი.

ხამს კარგად დანაყრდე,

თორემ იქ, სუფრაზე,

თუ ჭამას მოჰყევი,

ხმას ვერ ამოიღებ.

 

34. გზა ცუდ მეგობრამდე.

გრძელია სულ მუდამ,

თუნდ ახლოს ცხოვრობდე;

კარგი მეგობრისკენ.

გზა მუდამ მოკლეა,

თუნდ შორს ბინადრობდე.

 

35. სტუმარი არა ხამს.

გულგამწყალებელი.

და დიდხანს დამრჩენი;

კარგი მეგობარიც.

სტუმრად მოგბეზრდება,

და დიდხანს დაყოვნდა.

 

36. დაე, შენი სახლი.

დიდი ნუ იქნება,

იქ შენ ხარ ბატონი;

ქოხი და წყვილი თხა,

შენი, საკუთარი.

გიჯობს სხვის ნასუფრალს.

 

37. დაე, შენი სახლი.

დიდი ნუ იქნება,

იქ შენ ხარ ბატონი;

სისხლისგან იცლება.

შიგ გულში დაჭრილი,

ვინც სხვას სთხოვს ნასუფრალს.

 

38. ვაჟკაცმა იარაღს.

ჟამსა მგზავრობისა.

ხელი არ გაუშვას;

რამეთუ ვინ უწყის,

როდის დასჭირდება.

ხმარება მახვილის.

 

39. არ ვიცნობ მე ისეთს.

უხვსა და ხელგაშლილს,

ხელი ჰკრას საჩუქარს;

საჩუქრის სანაცვლოდ.

საჩუქრის მიღება.

ყველას ეამება.

 

40. ნუ გშურს მონახვეჭი,

დახარჯვას, გაცემას.

დაკარგვად ნუ ჩათვლი;

მოყვრისთვის შენახულს.

მტერი გაუჩნდება,

მოვა და მოგტაცებს.

 

41. აჩუქე მეგობრებს.

იარაღ-სამოსი,

თვალნი განუბრწყინე,

ურთიერთსაჩუქრით.

ძმობა განმტკიცდება,

ბედი თუ დაგინდობს.

 

42. იყავი ერთგული,

მეგობრის საჩუქარს.

საჩუქრით მიაგე;

სიცილზე სიცილით,

ტყუილზე ტყუილით,

ღირს, რომ უპასუხო.

 

43. მეგობრის ერთგული.

იყავ და მეგობრეს.

მისას ემეგობრე;

მტერს კი მეგობრისას,

გახსოვდეს, მეგობრად.

ნურასოდროს გაიხდი.

 

44. თუ გყავს მეგობარი,

ენდობი და მისგან.

სიკეთეს მოელი, -.

სულში ჩაიძვრინე,

ავსე საჩუქრებით,

ხშირად ინახულე.

 

45. მაგრამ, თუ ცუდს ვისმე.

მიენდე შეცდომით,

კარგის მომლოდინე -.

უთხარ ტკბილი სიტყვა,

შენს ფიქრს ნუ გაანდობ.

გიმტყუნოს - უმტყუნე.

 

46. ასევე მოექეც.

 

მასაც, ვინც გაეჭვებს.

მზაკვრობით ფარულით -.

გული არ გაანდო,

გიცინის, პასუხად.

შენაც გაუცინე.

 

47. როს ვიყავ ჭაბუკი,

ბევრს ვხეტიალობდი.

და გზა ამერია;

თავს ვგრძნობდი მდიდრადა,

თუ მგზავრს შეგხვდებოდი -.

კაცი კაცს ახარებს.

 

48. უხვნი ბედნიერნი,

მამაცნი არიან -.

დარდი არ იციან;

ძუნწს სულ ეშინია, მ.

საჩუქრის გაცემა.

მის გულს არ ახარებს.

 

49. მინდორში ორ ხის კაცს -.

ორ შიშველს უმწეოს -.

ჩავაცვი სამოსი;

ორნივ დაემსგავსნენ.

მყისვე ადამიანს:

ცოდოა განძარცვილი.

 

50. ცაცხვი იღუპება,

გახმარბა სახლის წინ,

კანს თუ შემოაცლი;

კაციც დაიღუპოს,

თუ არვის არ უყვარს,

რად უნდა სიცოცხლე!

 

51. ხუთი დღით ანთია.

ცეცხლი მეგობრების.

უგვან მეგობართა;

დგება მეექვსე დღე,

ნელდება სახმილი,

ქრება მეგობრობა.

 

52. საჩუქარს სიდიდით.

როდი აფასებენ,

შესწირვენ მცირედსაც;

ნაკლულმა დოქმა და.

ნატეხმა პურისამ.

მოყვასი შემძინეს.

 

53. პატარა ქვიშას და.

პატარა ზღვის ტალღებს.

პატარა სიბრძნე აქვთ;

არ ყველა ბრძენია,

ბევრია ამქვეყნად.

ბრძენიც და უგნურიც.

 

54. კაცს ჭკუა-გონება.

ჰქონდეს ზომიერი,

ზედმეტად არ ბრძნობდეს;

რადგან ბედნიერად.

ცხოვრობს ქვეყანაზე.

მცოდნე ზომიერი.

 

55. კაცს ჭკუა-გონება.

ჰქონდეს ზომიერი -.

ზედმეტად არ ბრძნობდეს;

გარნა სიხარული.

გულისთვის უცხოა,

თუ ჰმეტობს გონება.

 

56. კაცს ჭკუა-გონება.

ჰქონდეს ზომიერი -.

ზედმეტად არ ბრძნობდეს,

ვინც ხვედრი თავისი.

წინასწარ არ უწყის,

ის უზრუნველია.

 

57. მუგუზალს მუგუზლით.

ანთებენ და ცეცხლი.

ცეცხლითვე ღვივდება;

მხოლოდ საუბარში.

შეიცნობს კაცი კაცს,

დუმილში ჩლუნგდება.

 

58. ხამს ადრე ადგომა,

თუ გსუს მტერს სიმდიდრე.

ან სული წაართვა;

მგელს, მწოლარს - ნადავლი.

მტრის ძლევა - მძინარას.

როდი ეღირსებათ.

 

59. ხამს ადრე ადგომა,

შრომასი დამხარე.

თუ არ გყავს არვინა;

დიდხანს თუ იძინებ,

დოვლათს ვერ შეიძენ,

ფხიზელი მდიდრდება.

 

60. რამდენი ყავრი.

სჭირდება სახურავს,

ჰკითხეთ სახლის პატრონს,

ან შეშა რამდენი.

ნახევარ წელიწადს.

მის კერას გაათბობს.

 

61. თინგს გამგზავრებისას.

ტანს სუფთად ჩაიცვი.

 

და კარგდ დანაყრდი;

ღარიბულ ტანსაცმლის,

დაე, ნუ შეგრცხვება,

ნურც ცხენის, თუნდ იგი.

თვალად არ ვარგოდეს.

 

62. ძველ ზღვას გადაუფრენს.

და ზვერავს არწივი.

კისერწაგრძელებით;

ასევე ვაჟკაცი.

უცქერის უცხო ბრბოს,

როს მომხრეს ვერ ხედავს.

 

63. ჰკითხე და მიუგე,

ჭკვიანის სახელი.

თუ გსურს დაიმკვიდრო:

ერთს ენდე, ორს ერთად.

გული არ გაუხსნა -.

ქვეყანა გაიგებს.

 

64. კაცმა გონიერმა.

ხამს ძალა თავისი.

ზომიერ გვაჩვენოს;

შეხვდება მამაცსა -.

მიხვდება, რომ მასზე.

ძლიერნიც არიან.

 

65. სიტყვასა, საქმისა.

ხამს მეგობართანაც.

კარგი დაკვირვება,

ასედაც მოხდება;

ზედმეტს წამოროშავ.

და მერმე ინანებ.

 

66. ყოფილა შემთვევა,

მე სტუმრად ხან ადრე,

ხან გვიან მივსულვარ:

ლუდს ვერ მივუსწარი -.

ვინაც სძულთ, ის მუდამ.

ცხადდება უდროოდ.

 

67. უპურ-უმარილოდ,

ვიცი, რომ მე სტუმრად.

ყველგან მიმიწვევენ,

ანდა მეგობრისას, -.

ერთ ბარკალს რომ შევჭამ,

ორს თუ ვდებ სანაცვლოდ.

 

68. ცეცხლი ყველასათვის.

დიდი სიკეთეა.

და მზის ბრწყინვალება;

საღი ხარ სხეულით -.

გწამდეს, გაქვს სიცოცხლე.

ჯანსაღი, უხინჯო.

 

69. სნეულიც არ არის.

ქვეყნად მთლად უბედო:

ზოგს შვილი ახარებს,

ზოგს ნათესავები,

ზოგს საქმე კეთილი.

და ზოგსაც სიმდიდრე.

 

70. მკვდრად დებას სიცოცხლე.

სჯობია ყოველთვის,

ცოცხალს ეშველება;

ვნახე, ცეცხლს ანთებდნენ.

მდიდრისთვის, ხოლო მას.

სიკვდილი ელოდა.

 

71. კოჭლს ძალუძს ცხენს ჯდომა,

უხელოს მწყემსობა,

ყრუს ჩაბმა ბრძოლაში;

დამწვარს ბრმა სჯობია,

ბრმა უქმად არ ივლის -.

მკვდარი ვის რას არგებს!

 

72. ვაჟი მამისათვის.

არს ბედნიერება,

თუნდ მას ვერც მოესწროს;

გზის პირას ქვას შენთვის,

კიდეგან შვილისა,

არ დადგამს არვინა.

 

73. ორნი - ერთს სიკვდილი:

ენა სულ თავსა მტრობს,

სადაც სახელია,

იქ მუშტსაც ელოდე.

 

74. ღამე ვერ აშინებს,

ვინც იჭერს თადარიგს.

მზად აქვს გემსართავი:

ავდრობს შემოდგომა -.

ხუთ დღეში გრიგალი.

მრავალგზის იცვლება,

თვეში კი - ვინ მოთვლის.

 

75. უგუნური ვერა გრძნობს,

რომ ზოგჯერ სიმდიდრე.

აბნელებს გონებას:

ერთი მდიდარია,

მეორე ღარიბი,

ბრალს ვერც ერთს ვერ დავდებთ.

 

 

76. ჯოგი იღუპება,

კვდება ნათესავი,

ბოლოს შენც მოკვდები,

უკვდავი ამქვეყნად.

არს მხოლოდ დიდება.

ღვაწლთა ღირსეულთა.

 

77. ჯოგი იღუპება,

კვდება ნათესავი,

ბოლოს შენც მოკვდები;

ვუწყი მე ერთი რამ,

რაიც უკვდავია -.

სახელი, დიდება.

 

78. მდიდრულად ცხოვრობდნენ.

ფიტუნგის შვილები,

ნახეს სიღარიბეც;

გწამდეს, წამიერად.

გაქრება სიმდიდრე -.

ყალბი მეგობარი.

 

79. უგუნურს ხვედრად თუ.

ერგუნა სიმდიდრე,

ანდა სიყვარული,

ჭკუას ვერ მოიხმარს;

იწყებს ქედმაღლობას,

გაამპარტავნდება.

 

80. თუ ღვთიურ რუნებზე,

რაც შექმნეს ძლიერთა,

და ბრძენმა ამოჭრა,

გსურს რომ შემეკითხო,

მე შენ გიპასუხებ:

დუმილ არს სიკეთე.

ყოვლთა სიკეთეთა.

 

81. დღე აქ დღის ბოლოს,

ცოლი - დაწვის შემდეგ.

შუბი - ომის შემდეგ,

ქალწული ქორწილის,

ყინული გაძლების,

ლუდი შესმის შემდეგ.

 

82. ტყე ქარში მოჩეხე,

ზღვას გაჰყევს ქარკეთილს,

მიჯნურს ღამით შეხვდი,

დღეს ბევრი თვალი აქვს:

ნავი ცურვისათვის,

ფარი დაცვისათვის,

ქალწული კოცნისათვის.

 

83. ლუდის სმა კერასთან.

სრიალი ყინულზე;

ცხენს გამხდარს იყიდდე,

მახვილს დაჟანგებულს;

ცხენს შინ გამოჰკვებდე,

ძაღლს სხვათა კარებზე.

 

 

II.

 

 

84. გახსოვდეს, არ ენდო.

არც სიტყვას ქალწულის,

არც ცოლის ნათქვამსა,

თუნისა ბორბალზე.

ძერწეს მათი გული.

ტრიალეს, იცვლეა.

 

85. მშვილდ-ბზაკალს მანკიერს.

ცეცხლსა მას მგზნებარეს,

მგელს მშიერ-მწყურვალსა,

ყვავსა მას ყრანტალას,

ტახსა და ტრუხუნას,

ხესა მას უფესვოს,

ტალღას ქეჩოაშლილს,

ქვაბსა მას მდუღარეს;

 

86. ისარს გამოფრენილს,

ზვირთსა უკუქცეულს,

ყინულს სიფრიფანას,

გველსა მძორმს, მხოხავსა,

ცოლსა მოფიცარსა,

მახვილს წვერმოტეხილს,

დათვსა მოალერსეს,

შვილთა მეფისათა;

 

87. საქონელს სნეულსა.

და მონას თავნებას,

სალამს ჯადოქრისას;

მტერსა დამარცხებულს;

 

88. ძმის მკვლელს, გზად შემხვედრსა,

სახლსა ცეცხლმოდებულს,

ცხენს შმაგსა, ფიცხელსა,

მალე ფეხს მოიტეხს,

უფეხო რას გარგებს!

ამას ყოველივეს.

ხამს კაცი არ ენდოს.

 

89. ადრე ამოწვერილ.

ჯეჯილს ნუ შეჰხრი,

ნურც შვილს, ჯერ უმწიფარს:

ჯეჯილს დარი უნდა,

შვილს ჭკუა-გონება,

 

მოვლა ორთავესა.

 

90. მაცდურ ქალისადმი.

ტრფობა იგივეა -.

ყინულზე აჭენო.

ხამი, უხედნელი,

ქედფიცხი, უნალო,

ორი წლის ულაყი,

ან მიჰყვე ზღვის ზვირთებს,

უსაჭო ხომალდით;

გაფრენილ ისრისა.

კოჭლს გსურდეს დაჭერა.

 

91. ვიტყვი გულგახსნილად.

ქმრებზე და ცოლებზე,

რომ ქმრებიც ცრუობენ:

ლამაზ საუბარში.

მზაკვრობას მალავენ,

თაფლავენ ჭკვიანთაც.

 

92. ლამაზსიტყვაობით.

და კარგი საჩუქრით.

ქალის გულს მოიგებ;

ქალწულს სილამაზე.

უქე და უდიდე -.

ჰპოვებ წარმატებას.

 

93. დე, სიყარულისთვის.

ნურსად და ნურასდროს.

სხვას ნურვინ ნუ განსჯის;

ბრძენს ხშირად იმონებს.

ძალა სიყვარულის,

ბრიყვი მას ვერა გრძნობს.

 

94. კაცს მისთვის ნუ განსჯი,

რაიც შეიძლება.

ყველას თავს გარდახდეს;

ბრძენსაც ძლიერ ხშირად.

ღელვანი ვნებათა.

განსჯას უკარგავენ.

 

95. მხოლოდ სულმა შენმა.

უწყის, რაც შენს გულში.

არის დამარხული;

არს ყოვლთა სენთაგან.

სენი უარესი -.

სევდა სიყვარულის.

 

96. ეს მეთ ვით ვიწვნიე,

როს სატრფოს ველოდი.

ადგილს ლელიანსა;

ის მიჩნდა უტკბესად.

სულის და ხორცისა,

მაგრამ ვერ ვეღირსე.

 

97. მზე მანათობელი -.

ასული ბილინგის.

ვპოვე სარეცელზე:

ბედი მეუფისა.

მე უიმქალწულოდ.

მეჩვენა არარად.

 

98. "ოდინ, საღამო ხანს.

მოდი, რომ ქალწულმა.

მიგიღოს თანხმობით;

კიდეგან ჩვენ ორთა.

ჩვენი საიდუმლო.

ხამს არვინ უწყოდეს".

 

99. მე იგი დავტოვე.

და მყის მომეჩვენა -.

ამემღვრა გონება;

გამომყვა იმედი,

რომ იმის სიყვარულს.

ღამით ვიგემებდი.

 

100. საღამოს მივედი,

ვიხილე გუშაგნი,

იქ ჯარად დამდგარნი;

ენთო ჩირაღდნები.

და ხეთა ხერგებმა.

გზა გადამიღობეს.

 

101. ჟამს გამთენიისა,

როს ყველას ეძინა,

კვლავ უკან მივბრუნდი;

ქალწულის საწოლზე.

ქოფაკი მიებათ,

თვითონ კი არ ჩანდა.

 

102. ქალსა ცბიერება -.

თუ მას გამოიცნობ -.

სულ ხშირად სჩვევია;

ეს მე თვით ვიწვნიე.

ბილინგის ასულთან.

როს მსურდა ალერსი.

სასტიკად დამცინა,

დამამცრო ცბიერმა,

ვერ მივწვდი საწადელს.

 

 

III.

 

 

103. შინ იმხიარულე,

სტუმარს მიეფერე,

იყავ გონიერი;

თუ გსურს ბრძნად გიხმობდნენ,

სიტყვის ხელოვნებას.

უნდა დაეუფლო;

 

ქვეყნად უბრიყვესის.

სახელს დაიმკვიდრებს,

ვინც მუდამ მდუმარებს.

 

104. ვიყავ მოხუც თურსთან,

მშვიდობით დავბრუნდი;

რომ ვერრა მეთქვა-რა?

სიტყვით მოხდენილით.

საწადელს ვეწიე.

სუთუნგის დარბაზში.

 

105. გუნლოდმა ძვირფასი.

თაფლით მიმასპინძლა.

ოქროს სავარძელში;

მე ავი სასყიდლით.

მივაგე სანაცვლო.

ქალწულის ალერსსა,

სევდას და სიყვარულს.

 

106. მე კბილეს რატისას.

ვუბრძანე კლდოვან მთის.

დაღრღნა და გაბურღვა;

ოტუნთა კედლები.

ირგვლივ შემომერთყნენ.

დაღუპვა მელოდა.

 

107. დავტკბი მოხერხებით;

ქვეყნად ყოველივეს.

შეძლებს გონიერი;

ახლა ოდრორირი.

არის სასახლეში.

ხალხთა მფარველისა.

 

108. მე გოლიათების.

ადგილ-სამყოფელსა.

თავს ვერ დავაღწევდი,

რომ ჩემი მხვევნელი.

გუნლოდ მშვენიერი.

არ დამხმარებოდა.

 

109. ხვალისთვის ჰრიმთურსებს.

სურთ უზენაესის.

დარბაზებს ესტუმრონ.

და ჰკითხონ უმაღლესს:

დაბრუნდა ბოლვერკი.

უკანვე ღმერთებთან,

თუ მოკლა სუთუნგმა.

 

110. ოდინმა ბეჭედზე.

ჰფიცა საფიცარი;

ფასი აქვს ასეთ ფიცს?

სუთუნგს გამოსტაცა.

სასმელი გუნლოდის.

საწუხ-სავალალოდ.

 

 

 

IV.

 

 

111. აწ ურდის წყაროსთან.

მე თულის ტახტიდან.

ვთქვი ჩემი სათქმელი;

ვუცქერდი დუმილით,

ვჭვრეტდი დაფირებით,

მესმოდა სიტყვები;

მრჩევლობდნენ რუნებით,

რჩევას იძლეოდნენ.

სახლთან უმაღლესის,

სახლში უმაღლესის.

ასე საუბრობდნენ:

 

112. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

ღამით ხამს ადგომა.

ან მოსასაქმებლად,

ან მტერთან საომრად.

 

113. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

დიაცთან გრძნეულთან.

შენ ნუ დაიძინებ,

მის ხვევნას არ ენდო.

 

114. გრძნებით დაგიმონებს,

თინგს გადაგავიწყებს,

ხალხთა თავყრილობებს;

ჭამას არ ისურვებს,

მეგობრებს დაკარგავ,

ძილი გამწარდება.

 

115. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნანს სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

სხვის ცოლს ნუ აცდუნებ.

იდუმალ ვნებათა.

შენთა დასაცხრომლად.

 

116. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო.

მთებში, ფიორდებში,

 

თუ მგზავრობ, თან გქონდეს.

საკმაო საგზალი.

 

117. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

უღირსს და უკეთურს.

შენს უბედურებას.

ნუ გაუზიარებ;

ცუდი ნდობისათვის.

სანაცვლოს სიკეთით.

არ გადაგიხდიან,

 

118. ვიხილე ვაჟკაცი.

ბოროტი დიაცის.

სიტყვამ რომ დაღუპა:

ის ენამ მუხთალმა,

ცილისწამებელმა,

მოკლა ვერაგულად.

 

119. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

თუ გყავს მეგობარი,

გულით, რომ ენდობი,

ხშირად ინახულე;

ხავსით და ბალახით.

არის დაფარული.

ბილიკი უვალი.

 

120. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

მცოდნე მეგობრისგან.

მიიღე, ისწავლე,

სიბრზნე რუნებისა.

 

121. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

ემწყსე მეგობრობას,

ეცადე პრიველმა.

ის შენ რომ ჩაშალო;

სევდა გულს დაგიწვავს,

სატკივარს გულისას.

რომ ვერვის გაანდობ.

 

122. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

სულელს არ ეურჩო,

კაცთან უგუნურთან.

დავა არ გამართო;

 

123. რამეთუ ავსა კაცს.

არ ძალუძს სიკეთს.

სიკეთით მიაგოს,

კარგი კი სიკეთის.

და ქების სანაცვლოს.

სიკეთით გადიხდის.

 

124. ძმობა მაშინ გწამდეს,

როს თქმა ყველაფრისა.

გულით შეიძლება;

სიმართლე უთხარი.

მოყვასს და არა ის,

რაც მას სიამოვნებს.

 

125. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

შენ შენზე უღირსთან.

დავა არ გამართო,

ხდება, რომ უღირსი.

ჯანით სჯობს ღირსეულს.

 

126. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

ხისგან ფეხსაცმელი.

ფრთხილად გამოთალე.

შენთვის მარტოოდენ,

თუ ცუდს გაამზადებ,

თუ ხე გაგიმრუდდა,

წყევლა არ აგცდება.

 

127. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

ბოროტ მოქმედბას.

ბოროტი უწოდე,

ავს ავით მიაგე.

 

128. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

ავით კმაყოფილი.

არასდროს არ დარცე,

 

კეთილს გაუფრთხილდი.

 

129. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

ბრძოლაში არასდროს.

აღმა არ იცქირო, -.

მტრებმა ვერ გაგთვალოს, -.

მეომართ სიშმაგეს.

მოსდევს დამარცხება.

 

130. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

ლამაზთან შეხვედრას.

და მისი ალერსით.

დატკბობას თუ ეძებ, -.

დაჰპირდი საჩუქარს.

და უხვად მიაგე!

ის ყველას ახარებს.

 

131. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

იყავი ფრთხილი და.

არა გულმოშიში;

ნურც ლუდს მიენდობი,

ნურც ქურდს მოხერხებულს,

გახსოვდეს ასევე,

არც სხვის ცოლს მიენდო.

 

132. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

მგზავრი შორეული.

მასხრად არ აიგოდ,

სტუმარს ნუ გაჰქირდავ.

 

133. ხშირად ვინაობა.

მოსული მგზავრისა.

შინ მჯდომთ არ უწყიან;

კარგ ადამიანში.

ავსაც აღმოაჩენ,

ავში სიკეთესაც.

 

134. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

არასდროს დასცინო,

სიტყვა დაუფასე,

სიბრძნე იწურება.

ძველი საბერვლიდან,

გაშოლტილ ტყავების.

გვერდით რომ ჰკიდია.

დანაოჭებული.

 

135. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

სტუმარს არ დასცინო,

გარეთ არ გაჰყარო,

მწედ ეყავ უბედურს.

 

136. ურდული გაცვდება,

ყველას განურჩევლად.

თუ შინ შემოუშვებ;

აჩუქე ბეჭედი,

რომ შენზე ავს და ცუდს.

არავინ ფიქრობდეს.

 

137. ისმენდე აწ ჩემთა.

რჩევათა, ლოდფაფნირ,

გექმნან სასიკეთოდ,

თუ სცნა და გაიგო:

მთვრალს მიწა მოარჩენს,

უწყოდე, რომ მიწით.

სიმთვრალეს ჰკურნავენ;

ცეცხლით სნეულებას.

და მუხით ფაღარათს,

ჯადოქნილს თავთავით,

ბედნიერს მთვარითა,

სიყვითლეს ანწლითა,

ნაკბენებს ჭიებით,

მუწუკებს რუნებით,

ტენს მიწა შეიწოვს.

 

 

V.

 

 

138. ვიცი, რომ ცხრა ღამე.

ვეკიდე ტოტებზე,

ქარში მოქანავე,

შუბით განგმირული,

ოდინის ზვარაკად.

საკუთარ თავისა.

მსხვერპლად შემწირველი,

ხეზე - შორს, იდუმალ,

ღრმად ფესვებგადგმულზე.

 

139. არცა ვინ მაჭმევდა,

 

არცა ვინ მასმევდა,

მიწას დავცქეროდი;

კვნესით ზე ავზიდე.

მიწიდან რუნები,

მიწას დავენარცხე.

 

140. ვცან მე ცხრა სიმღერა.

ძისაგან ბოლთორნის,

ბესთლას გავუსინჯე.

მე თაფლსა ჩინებულს,

ესხა ოდრორიში.

 

141. ვიწყე მომწიფება,

ცოდნის გამრავლება,

ზრდა-აღორძინება,

სიტყვა სიტყვისაგან.

სიტყვასვე ჰბადებდა,

საქმე საქმისაგან.

საქმესვე ჰბადებდა.

 

142. შენ რუნებს იპოვი,

გახსნი მათ ქარაგმებს,

იდუმალ ნიშნებსა,

უძლეველს, უმტკიცესს,

ჰროფტმა რომ შეღება,

ღმერთებმა რომ შექმნეს,

ოდინმა ამოჭრა.

 

143. ოდინმა ასებთან,

დაინმა ალფებთან,

დვალინმა ჯუჯებთან,

ალსვიდმა თურსებთან,

მეც ბევრი ამოვჭერ.

 

144. იცი შენ ამოჭრა?

იცი ამოცნობა?

შეღებვა თუ იცი?

იცი ამოკითხვა?

ლოცვები თუ იცი.

და მსხვერპლთა შეწირვა?

გაყოფა მსხვერპლისა.

ან დაკვლა ზვარაკის?

 

145. უზომურ შეწირვას.

სჯობს სულ არ ილოცო,

მსხვერპლს ჯილდო ეკუთვნის;

დაკვლას უზომურად.

ჯობს სულაც არ დაკლა.

თუნდმა დასაბამით.

ასე ამოკვეთა,

ოდეს უკუიქცა,

აღდგა და ამაღლდა.

 

 

 

VI.

 

 

146. ვიცი შელოცვები -.

არვინ რომ არ იცის,

არც ცოლმან კონუნგის;

არის დ ა ხ მ ა რ ე ბ ა.

სახელი პირველის -.

ის შველის სევდიანს.

ფიქრის ჟამს, დარდის ჟამს.

 

147. ვიცი მე მეორე -.

იგი მკურნალთათვის.

არის სასარგებლო.

 

148. ვიცი მე მესამე -.

მებრძოლს რომ დაიცავს.

ბრძოლის დროს მტერთაგან;

ვუჩლუნგებ მახვილებს,

ვადუნებ მათ მკლავეს,

შუბებს უვნებელვყოფ.

 

149. ვიცი მე მეოთხე -.

მაგრამ რომ შემბოჭონ,

შემკრან ბორკილებით,

რაწამს შევულოცავ,

მყისვე დაცვივდება.

ხელთაგან, ფეხთაგან -.

ხელხუნდი, ბორკილი.

 

150. ვიცი მე მეხუთE-.

თუ მტერი ბრძოლის ჟამს.

ისარს გამოსტყორცნის,

მზერას შევაგებებ,

მყისვე შეჩერდება.

ისარი ფრთიანი.

 

151. ვიცი მე მეექვსე -.

თუ მტერს სურს ფესვებით.

მე დამაზიანოს,

თავად დაატყდება.

თავს უბედურება.

ჩემთვის ავისმზრახველს.

 

152. ვიცი მე მეშვიდე -.

თუ ცეცხლი გაუჩნდა.

სახლს ხალხით ავსილსა.

ვიტყვი იმ შელოცვას.

და მყისვე დაცხრება.

ხანძარი მძვინვარე.

 

153. არს მერვე შელოცვა.

ყველასთვის საჭირო,

ვინც მას დაიხსომებს;

 

თუკი გულმამაცნი.

ერთურთს წაეკიდნენ,

ძალმიძს შერიგება.

 

154. არს მეცხრე შელოცვა -.

ოდეს ქარიშხალი.

ხომალდს ემუქრება,

ვუბრძანებ ქარიშხალს.

და ტალღებს ბობოქარს.

დაცხრნენ და დაოკდნენ.

 

155. ვიცი მე მეათე -.

თუ ვცან, რომ გრძნეულნი.

ჰაერში აფრინდნენ,

გონებას ავუბნევ,

რომ გარდასახულნი.

ვეღარ დაუბრუნდნენ.

სახეებს პირვანდელს.

 

156. ხამს მეთერთმეტეთი.

ომში გამხნევება,

დაცვა მეგობართა;

ფარში ჩავუმღერებ,

მარჯვედ იომებენ,

მტრისგან უვნებელნი,

მტრის დამმარცხებელნი.

შინ დაბრუნდბიან.

 

157. ვიცი მეთორმეტე -.

თუ ხეზე ჩამომხრჩვალს.

ვნხავ, დაკიდებულს,

რუნებს ამოვკვეთავ.

და ისევ შევღებავ -.

მკვდარი გაცოცხლდება,

საუბარს დამიწყებს.

 

158. ვიცი მეცამეტე -.

ყრმას ძუძუმწოვარას.

წყალს ისე ვასხურებ,

მახვილი ვერ მოჰკლავს,

მუდამ უვნებელი.

იქნება ომებში.

 

159. ვიცი მეთოთხმეტე -.

თოდრორირ მღეროდა.

დელინგის კარებთან;

ასებს ძალა მისცა,

 

ალფებს სიმამაცე,

სიბრძნე უზენაესს.

 

161. ვიცი მეთექვსმეტე -.

ქალწულის გულისა.

სიმების შემრხევი,

ამაყი ასულის.

ფიქრს დავიმორჩილებ,

გონებას დავიპყრობ.

 

162. ვიცი მეჩვიდმეტე -.

თუ ვითარ შევბოჭო.

სული ქალწულისა;

ესე შელოცვანი,

ლოდფაფნირ, მარადის.

გექმნან უცნობელნი:

გარნა ძვირფასია,

თუ მათ სასიკეთოდ.

შენდა შეიმეცნებ.

 

163. ვიცი მეთვრამეტე -.

არც ქალწულს, არც ქმრიანს.

მე იმას არ ვეტყვი -.

რჩება საიდუმლოდ.

ის, არც ერთმა უწყის;

აქ წყდება სიმღერა -.

გავანდო ეგების.

ან დას, ან მეუღლეს.

იგი საიდუმლო.

 

164. ჰა, ესე სიტყვანი.

უზენაესისა,

კაცთა სასარგებლო,

ოტუნთა ურგები.

სიკეთე მთმელსა და.

სიკეთე მსმენელსა!

ირგე, გაიხსენე!

სიკეთე გამგებელს.

 

სიტყვანი ვაფთრუდნირისა.

 

(Vაფტჰრუდნისმალ).

 

 

 

ო დ ი ნ მ ა თ ქ ვ ა:

1. "ფრიგო, დარიგება.

მომეც, ბრძენ ვაფთრუდნირს.

მსურს სტუმრად ვეახლო!

სიბრძნეში, ცოდნაში.

მინდა გავეჯიბრო.

ბრძენაბრძენ გოლიათს".

 

ფ რ ი გ მ ა თ ქ ვ ა:

2. "გირჩევთ აქ დარჩე,

ღმერთთა დარბაზში,

მამავ ომების!

ოტუნთა მოდგმაში.

მხცოვან ვაფთრუდნირის.

არვინ არს მძლეველი".

 

ო დ ი ნ მ ა თ ქ ვ ა:

 

3. "ბევრს ვმოგზაურობდი,

ბევრი რამ მინახავს,

ღმერთებთან ვდაობდი;

აწ მსურს ვაფთრუდნირი.

თვისსა სახლსა შინა.

ვნახო ვითარ ცოხოვრობს".

 

ფ რ ი გ მ ა თ ქ ვ ა:

4. "მშვიდობით წადი და.

მშვიდობით დაბრუნდი,

გზა მშვიდობისა!

მუნ შენმა სიბრძნემა.

გიხსნას, ჩვენო მამავ,

თურსთან მოპაექრე".

 

5. მყისვე გაემართა.

მამა ომებისა.

თურსთან საპაექროდ,

იგრი იმრის მამის.

საუფლოს ეახლა,

დარბაზში შევიდა.

 

ო დ ი ნ მ ა თ ქ ვ ა:

6. "სალამი, ვაფთრუდნირ!

მოველ შენს დარბაზში.

რომ თვალით გიხილო,

ჩავსვდე შენს სიბრძნესა.

და ვსცნა ყოველივე,

თურსო ბრძენთაბრძენო".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

7. "ვინ არის, უეცრად.

შინ რომ შემომეჭრა.

და სიტყვა მესროლა?

აქედან ვერ წახვალ,

თუ ჩემთან შეჯიბრში.

შედრკი და დამარცხდი".

 

ო დ ი ნ მ ა თ ქ ვ ა:

8. "სახელმდევს გაგნრადი,

გზაში დავიღალე,

დამტანჯა წყურვილმა,

ძნელი გზით ვიარე,

ოტუნო, მიიღე.

დაღლილი სტუმარი".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

9. "გარეთ რად დამდგარხარ,

გაგნრადო, ჩამოჯექ.

აქ, ახლოს, ჩემს გვერდით!

ვცნათ, ვინ ძლიერია -.

ჭაღარა თურსი თუ.

ყარიბი სტუმარი".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

10 "ღაიბი მდიდართან.

ხამს ან მდუმარებდეს,

ან ბრძნულად უბნობდეს;

კაცსა სტუმრად მყოფსა.

ზედმეტსიტყვაობა.

კარგს არას შეამთხვევს".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

11. "რადგან შენ ასე გსურს,

გაგნრადო, დგომელამ.

მომაგე პასუხი:

რა ჰქვია ბედაურს,

რომელსაც დილ-დილა.

დღე მოაქვს კაცთათვის?

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

12. "სკინფაქსი ჰქვია ცხენს,

რომელსაც დილ-დილა.

დღე მოაქვს კაცთათვის;

განთქმულა საქვეყნოდ,

ფაფარი იმისი.

ცეცხლისფრად ელვარებს".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

13. "რადგან შენ ასე გსურს,

გაგნრადო, დგომელამ.

მომაგე პასუხი:

რომელი ცხენია.

მაშრიყით ღმერთათვის.

წყვდიადის მომტანი?".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

14. "ჰრიმფაქსი ჰქვია ცხენს.

მაშრიყით ღმერთათვის.

წყვდიადის მომტანსა;

ლაგმიდან დორბლსა ჰყრის,

დილით რომ ველ-მინდვრებს.

აჩნია თრთვილადა.

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

15. "რადგან შენ ასე გსურს,

 

გაგნრადო, დგომელამ.

მომაგე პასუხი:

რა ჰქვია მდინარეს,

ღმერთთა და თურსთ შორის.

საზღვრად დადებულსა"?

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

16. "იფინგ არს მდინარე,

ღმერთთა და თურსთ შორის.

საზღვრად დადებული;

სულ მუდამ თბილია,

არასდროს ცივდება.

და არ იყინება".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

17. "რადგან შენ ასე გსურს,

გაგნრადო, დგომელამ.

მომაგე პასუხი:

რა ჰქვია მინდორსა,

სად სურთრი ღმერთებთან.

ბრძოლაში ჩაებმის?".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

18. "ვიგრიდ არს მინდორი,

სად სურთრი ღმერთებთან.

ბრძოლაში ჩაებმის;

ას-ას ასპარეზზე.

ოთხი მხრივ გაშლილი.

ველი საომარი".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

19. "ბრძენი ხარ, სტუმარო,

ჩამოჯექ სკამზე და.

ისე ვისაუბროთ!

დავა ვინც წააგოს,

დასდოს სანაძლეოდ.

თავი საკუთარი".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

20. "პასუხი პირველი.

მომაგე, ვაფთრუდნირ,

თუ ყოვლისმცოდნე ხარ:

ცა და დედამიწა.

როგორ წარმოიშა,

ბრძენო გოლიათო?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

21. "იმირის ხორცისგან.

მიწა წარმოიშვა,

ძვლებისგან კლდეები:

თურსის თავის ქალა.

ზეცად გარდაიქმნა,

სისხლი ოკეანედ".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

22. "პასუხი მეორე.

მომაგე, ვაფთრუდნირ,

თუ ყოვლისმცოდნე ხარ;

მთვარე ვით შეიქმნა.

წყვდიადში კაცთათვის,

ან მზე როგორ გაჩნდა".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

23. "ჰქვია მუნდილფორი.

მამას, წარმოშობსა.

მზისა და მთვარისა,

რომელნი მარადმჟამს.

ცის თაღზე დადიან,

წელთა დროს ზომავენ".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

24. "პასუხი მესამე.

მომაგე, ვაფთრუდნირ,

თუ ყოვლისმცოდნე ხარ;

ვინ მისცა დღე-ღამეს,

ან მთვარეს, კაცთათვის,

ქვეყნად დასაბამი?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

25. "დღის მამა დელინგრად.

არის წოდებული,

ნორვი შობს ღამესა;

მთვარის ცვლა ღმერთებმა.

ქვეყნად მოიგონეს.

დროის გასაზომად".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

24. "პასუხი მეოთხე.

მომაგე, ვაფთრუდნირ,

თუ ყოვლისმცოდნე ხარ;

ვინ შექმნა ზამთარი.

ან თბილი ზაფხული,

ღმერთთა საუფლოში?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

27. "ზამთარისა ვინდსვალრი,

ზაფხულის სვასუდრი.

 

არიან მამები;

ისინი მარადჟამს.

მოსდევენ ერთმანეთს.

ღმერთთა დაღუპვამდე".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

28. "პასუხი მეხუთე.

მომაგე, ვაფთრუდნირ,

თუ ყოვლისმცოდნე ხარ;

ჟამთა დასაბამზე.

ვინ გაჩნდა პირველად.

თურსთა თუ ასთაგან?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

29. "იშვა უწინარს.

ქვეყნის წარმოქმნისა.

თურსი ბერგელმირი;

თრუდგელმირ - სახელი.

მამისა მისისა,

აურგელმირ - პაპისა".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

30. "პასუხი მეექვსე.

მომაგე, ვაფთრუდნირ,

თუ ყოვლისმცოდნე ხარ;

თურსთა წინაპარი -.

თურსი აურგელმირი -.

საიდან მოვიდა?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

31. "ელივაგარისა.

ნაწვეთი შხამისგან.

თურსი წარმოიშვა,

მოდგმა გოლიათთა,

მკაცრთა, სუსხიანთა -.

იმისგან იწყება".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

32. "პასუხი მეშვიდე.

მომაგე, ვაფთრუდნირ,

თუ ყოვლისმცოდნე ხარ;

ოტუნს ვით შეეძლო.

შვილების გაჩენა -.

მარტოხელს, უცოლოს?.

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

33. "ვაჟი და ასული.

ოტუნს იღლიიდან,

თურმე, დაებადნენ;

ფეხით ფეხს შეეხო -.

თურსს ექვსთავიანი.

ვაჟი შეეძინა".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

34. "აწ მერვე პასუხი.

მომაგე, ვაფთრუდნირ,

თუ ყოვლისმცოდნე ხარ:

პირველ ვის იგონებ,

ვინ გახსოვს ძველთაგან,

თურსო ბრძენთაბრძენო?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

35. "იყო უწინარეს.

ქვეყნის წარმოქმნისა.

თურსი ბერგელმირი:

პირველად ეს მახსოვს -.

წარღვნას გადაურჩა,

ნავში შეიხიზნა.

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

36. "მეცხრე მიპასუხე.

თურსო ბრძენთაბრძენო,

თუ ყოვლისმცოდნე ხარ:

ქარი უხილავი.

საიდან მოფრინავს,

ტალღებს რომ აღელვებს?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

37. "ჰრესველგრს უწოდებენ,

ზის შორს, ცის კიდესთან,

არწივის სახითა,

მის ფრთათა რხევისგან.

იქმნება ქარი და.

უბერავს ქვეყანას".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

38. "პასუხი მეათე.

მომაგე, ვაფთრუდნირ,

ღმერთთა ბედს თუ განსჭვრეტ:

ნორდი ასებს შორის.

საიდან აღმოჩნდა?

ბომონებს უგებენ,

ტაძრებს უშენებე,

თვით ასი არ არის".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

39. "ვანებშინ შობილი,

ასებთან საწინდრად.

 

იქმნა წარგზავნილი;

ქვეყნის დაღუპვის ჟამს.

ვანებტან უკანვე.

ნორდი საბრუნდება".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

40. "კითხვას მეთერთმეტეს.

ჩემსას უპასუხე,

ღმერთთა ბედს თუ განსჭვრეტ:

ის რა ადგილია,მ.

სად ყოველ ცისმარე.

ომია ფიცხელი?

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

41. "ეინჰერიები.

ებრძვიან ერთმანეთს.

ოდინის დარბაზში;

ბრძოლას ამთავრებენ,

კლვავ ერთად სხდებიან,

მშვიდად მოილხენენ".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

42. "კითხვას მეთორმეტეს.

ჩემსას უპასუხე,

ღმერთთა ბედს თუ განსჭვრეტ:

ღმერთთა და ოტუნთა.

ყველა საიდუმლოს.

როგორ დაეუფლე,

თურსო ბრძენთაბრძენო?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

43. "ღმერთთა და ოტუნთა.

ყველა საიდუმლო.

სიმართლით გიამბე:

სრულად მომივლია.

მთელი ცხრა ქვეყანა,

ვნახე ნიფლჰაიმიც -.

სიკვდილის სამეფო".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

44. "ბევრს ვმოგზაურობდი,

ბევრი რამ შევიცან,

ბევრ რამეს ვეუფლე;

საშინელ ზამთრისა.

დასასრულს ცოცხალი,

მარქვი, ვინ დარჩება?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

45. "ლიფი და ლიფთრასირ.

ტყესა ჰოდმიმირსა.

თავს შეაფარებენ:

ცის ნამი გამოჰკვებთ,

შემდგომ კაცთა მოდგმა.

მათგან შეიქმნება".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

46. "ბევრს ვმოგზაურობდი,

ბევრი რამ შევიცან,

ბევრ რამეს ვეუფლე;

მარქვი, ცის ტატნობზე.

მზე ვითღა გაჩნდება,

მგელი თუ ჩაყლაპავს?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

47. "ალფრედულ, სანამ მას.

მგელი ჩაყლაპავდეს,

ქალიშვილს დაბადებს;

ღმერთების აღსასრულს.

ქალწული, დედის გზით,

ზეცას გააბრწყინებს".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

48. "ბევრს ვმოგზაურობდი,

ძნელ პაექროქბაში.

ღმერთებს ვამარცხებდი;

სამნი ვინ არიან.

ქალწულნი გრძნეულნი.

ზღვებს ზედან მფრინავნი?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

49. "სამნი - მოგთრასირის.

ასულნი არიან,

ზღვებს ზედან მფრინავნი;

კაცთათვის კეთილნი,

თუმცა თურსნი არიან.

მათი წინაპრები".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

50. "ბევრს ვმოგზაურობდი,

ბევრი რამ შევიცან,

ბევრ რამეს ვეუფლე;

ალი რომ ჩაქრება,

ასების სამკვიდროს.

ვინ დაეუფლება?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

 

51. "ალი რომ ჩაქება,

ვალი და ვიდარი.

ასგარდს დაიპყრობენ;

მოდი და მაგნი მყის.

დაღუპულ თორისა.

მოლნირს ხელთ იგდებენ".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

52. "ბევრს ვმოგზაურობდი,

ბევრი რამ შევიცან,

ბევრ რამეს ვეუფლე;

ღმერთთა დაღუპისას.

ოდინის სიცოცხლე.

როგორ დასრულდება?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

53. "ფენრირი ჩაყლაპავს.

ომების მეუფეს;

შურს შვილი იძიებს -.

ვიდარი შეებმის.

მგელს, ხახას გაუგლეჯს,

მოკლავს მხეცს მუხანათს".

 

გ ა გ ნ რ ა დ მ ა თ ქ ვ ა:

54. "ბევრს ვმოგზაურობდი,

ბევრი რამ შევიცან,

ბევრ რამეს ვეუფლე;

რა უთხრა ოდინმა.

იდუმალ თავის შვილს,

კოცონზე მდებარეს?".

 

ვ ა ფ თ რ უ დ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

55. "ვერვინ ვერ ამოხსნას,

რაიც შენ იდუმალ.

მკვდარ შვისლ ჩასჩურჩულე!

მე განწირული ვარ,

ღმერთთა დაღუპაზე.

გითხარ თქმულებანი!

ოდინს გავეჯიბრე:

ბრძენთაგან ამქვეყნად.

შენა ხარ უბრძნესი".

 

 

 

სიტყვანი გრიმენირისა.

 

(GრიმნისმГლ).

 

მეფე ჰრაუდრუნგს ჰყავდა ორი ვაჟი: ერთს ერქვა აგნარი, მეორეს - გეიროდი. აგნარი ათი ზამთრისა იყო, გეიროდი - რვისა. ერთხელ ძმები სათევზაოდ გაემგზავრნენ ნავით. ქარმა ისინი შორს გაიტაცა, ღია ზღვაში. ღამის სიბნელეში მათი ნავი ნაპირს მიეჯახა და დაიმსხვრა. ძმები ხმელეთზე გადავიდნენ, იქ ერთ მოხუც მიწის მუშას შეხვდნენ და მასთან გამოიზამთრეს. დედაბერი აგნარას უვლიდა და ჭკუას არიგებდა, მოხუცი კი გეროდისათვის ზრუნავდა. გაზრფხულზე ძმები ზღვის ნაპირთან მიაცილეს. მოხუცმა მისცა მათ ნავი და გამგზავრების წინ გეიროდს საიდუმლოდ რაღაც უთხრა. ამოვარდნილმა ზურგის ქარმა მათი ნავი მალე მშობლიურ ნავმისადგომთან მიაცურა. გეიროდი წინ იდგა, ნავის ქიმზე. იგი ნაპირზე გადახტა, ნაპირიდან ნავს უკან უბიძგა და დაიძახა: "წადი, წაგიღონ ტროლებმა!" ნავი ზღვაში შეცურდა, ხოლო გეიროდი გაეშურა მამის სასახლისაკენ, სადაც იგი ჩინებულად მიიღეს. მამამისი გარდაცვლილიყო. გეიროდი გამეფდა და სახელგანთქმულ პიროვნებად იქცა.

ერთხელ ოდინი* და ფრიგი** ისხდნენ ჰილდსკიალფზე*** და გასცქეროდნენ ქვეყნებს. ოდინმა თქვა: "ხედავ აგნარს, შენს გაზრდილს, რომელიც გოლიათ ქალთან გამოქვაბულში შვილებს ამრავლებს? ხოლო გეიროდი, ჩემი გაზრდილი, - მეფეა და ქვეყანას მართავს!".

 

ფრიგმა თქვა: ეგ მეფე ისეთი ძუნწია, თუ ბევრი სტუმარი ეწვია, საჭმელს არ აღირსებს და შიმშილით ხოცავსო. ოდინმა თქვა, რომ ეს უდიდესი სიცრუეა. ამაზე მათ დადეს სანაძლეო.

ფრიგმა გაგზავნა გეიროდთან თავისი პირფარეში ფულა და უბრძანა - განერიდებინა მეფე გრძნეულებთაგან მის ქვეყანაში მოვლენილი ჯადოქრისა, რომელიც ადვილად იცნობდა იმის მიხედვით, რომ მას არც ერთი ძაღლი არ შეუტევდა, რადგან ავიც არ უნდა ყოფილიყო. გეიროდის სიძუნწის ამბავი სიცრუე იყო. მაგრამ მან უბრძანა შეეპყროთ ადამიანი, რომელსაც ძაღლები არ უყეფდნენ. უცნობს ლურჯი ლაბადა ესხა და გრიმნირად* იწოდებოდა. მან თავისთავზე სხვა არაფერი არა თქვა, თუმცა ბევრს ეკითხებოდნენ. მეფემ ბრძანა ორ კოცონს შორის მოეთავსებინათ იგი, ეწამებინათ და ამ გზით მიეღოთ მისგან პასუხი. რვა ღამე გაატარა მან ამ მდგომარეობაში.

მეფე გეიროდს ჰყავდა ვაჟი, დაბადებიდან ათი ზამთრისა, რომელსაც მამის ძმის პატივსაცემად, აგნარი ერქვა. აგნარი მივიდა გრიმნირთან, მიუტანა მას წყლით სავსე რქა, მიაწოდა და უთხრა, რომ მეფე ცუდად იქცევა, რადგან უდანაშაულოდ აწამებს მას. გრიმნირმა მოსვა სასმისი. ამ დროს მას ცეცხლი ისე მიუახლოვდა, რომ მის ლაბადას მისწვდა. მან თქვა:

 

 

1. ცხელი ხარ, ალმურო,

მდაგავ და მედები,

ცეცხლო, განმერიდე!

განელებ - ღვივდები,

იწვის ბეწვეული,

ინთქმება ლაბადა.

 

2. რვა ღამე ვეწამე.

უჭმელი, უსმელი,

არვინ არ მომხედა;

აგნარს შევებრალე -.

წყალი მომაწოდა,

გოთების ქვეყნისა.

იქმნას გამგებელად.

ვაჟი გეიროდის.

 

3. აგნარ, გაიხარე -.

სიკეთეს მოგაგებს.

მხედართა მეუფე:

ჯილდო უმჯობესი.

ხვედრად ვის რგებია.

ყლუპი წყალისათვის!

 

4. ჩანს მხარე ნათელი,

ასების, ალფების.

მახლობლად მდებარე;

შორს კი, თრუდჰაიმში.

თორი იბინადრებს.

ღმერთთა დაღუპვამდე.

 

5. იდალირ სახელდევს.

ადგილს, სად დარბაზნი.

ულრმან აიშენა.

ფრეირს ალფჰაიმი.

ასებმა აჩუქეს.

კბილის ამოსვლისას.

 

6. დარბაზი მესამე.

ვერცხლით მოუჭედავთ.

ღმერთთა მათ კეთილთა -.

არს ვალასკიალფი, -.

ოდესღაც, ძველ დროში,

ოდინს აუგია.

 

7. მეოთხე - სოკვაბეკ,

ცივ წყალთა ნაკადი.

სცემს მუდამ მის კედლებს;

საგა და ოდინი.

ოქროს თასებიდან.

სვამენ მას დღემუდამ.

 

8. მეხუთე - გლადსჰაიმ,

სად მოოქროვილი.

ელვარებს ვალჰალა:

იქ ჰროფტი აგროვებს.

დახოცილ მეომრებს.

შუბთაგან განგრმირულთ.

 

9. ადვილად იცნობა.

ოდინის დარბაზი,

ოდეს თვალს შეავლებ:

ფართა - სახურავი,

შუბთა - ნივნივები,

მერხებზე ჯავშნები.

 

10. ადვილად იცნობა.

ოდინის დარბაზი,

ოდეს თვალს შეავლებ:

იქ მგელი ჰკიდია.

დასავლეთ კარებთან,

ზემოთ ზის არწივი.

 

11. თრიმჰაიმ - მეექვსე,

ოდესღაც იქ თურსი.

თიასი ცხოვრობდა;

აწ სკადი ბინადრობს -.

ნათელი ღმერთქალი -.

მამის ძველ დარბაზში.

 

12. ბრეიდაბლიკ - მეშვიდე,

ბალდრმა იქ ნათელი.

სასახლე აღმართა:

სად სრული სიკეთე.

სუფევდა მარადჟამს,

ავი ვერ ხარობდა.

 

13. მერვე - ჰიმინბორგი,

სადაც ჰაიმდალი.

განაგებს სასახლეს;

სად ღმერთთა გუშაგი.

თაფლსა სვამს საამოს,

ეგზომ მხიარული.

 

14. მეცხრე არს ფოლკვანგი,

იქ ადგენს ფრეია -.

დასასხდომ ადგილებს.

დახოცილ მხედრობას,

ოდინან თანაბრად,

იგი ინაწილებს.

 

15. გლიტნირი - მეათე,

ვერცხლის სახურავით.

და ოქროს სვეტებით;

იქა წყვეტს ფორსეტი.

სასჯელ-სამართალსა,

საქმეებს სადაოს.

 

16. ნორდმა აიშენა.

ნათელი ნოათუნში.

სასახლე მაღალი;

ფლობს წმინდა სამყოფელს.

კაცთა მათ ყოველთა.

კეთილი მფარველი.

 

17. მხარე ვიდარისა.

ბუჩქნარს დაუფარავს,

ბალახს მობიბინეს;

იქ გმირი მხედარი.

მზად არის მამისთვის.

შურის საძიებლად.

 

18. ანდრჰიმნირ სეჰრიმნირს -.

ტახსა გარეულსა -.

ხარშავს ელდრჰიმნირში;

მცირედნი იცნობენ.

ეინჰერიების.

საზრდოს გერმიელსა.

 

19. მგელსა ორს უძღებსა.

მამა ომებისა.

ლეშით ასაზრდოებს;

თვით ღვინოს მიირთმევს.

და მხოლოდ მით ცოცხლობს.

ასგარდის თავადი.

 

20. ჰუგინ და მუნინი.

მუდამ თავს დაჰფრენენ.

მიდგრადს მას ქვეყნისას;

ვშიშობ, რომ ყორნები.

შინისკენ ვერასდროს.

ვერ დაბრუნდებიან.

 

21. ქაფსა ჰყრის თუნდირი,

თევზი თოდვიტნირის.

თამაშობს ტალღებში;

გმირეს ვალჰალისკენ.

უჭირთ გადაცურვა.

მრისხანე ნაკადის.

 

22. ვალგრინდ არს კარები.

მინდვრად აგებული,

წმინდა ალაყაფთან -.

არის ძველთაძველი,

კაცთა არ უწყიან.

 

კართა გასაღები.

 

23. სულ ხუთას ორმოცი.

კარი აქვს სასახლეს.

ნათელ ვალჰალაში;

თითოდან რვაასი.

გამოვა მხედარი.

მგელთან საბრძოლველად.

 

24. სულ ხუთას ორმოცი.

ნათელი დარბაზი.

ამშვენებს ბილსკილნირს;

ფლობს დარბაზს უდიდეს,

იმ დარბაზებიდან,

ჩემი ვაჟიშვილი.

 

25. ოდინის დარბაზთან.

დგას თხა ჰეიდრუნი,

ტკვერს ნეკერს ლერადრის;

გეჯები ივსება.

იმისი რძისაგან.

თაფლით ულეველით.

 

26. ოდინის დარბაზთან.

ირები ეიქთირნირ.

ტკვერს ნეკერს ლერადრის;

ჟონავს ჰვერგელმირში.

რქებიდან ტენი რამ -.

მდინარეთ სათავე:

 

27. სიდი და ვიდი.

სოკინ და ეიკინ,

სვილი და გუნთრო,

ფიმბულთულ, ფორმ,

რენანდი, რინი,

გიპულ და გოპულ,

გეირვიმულ, გომულ-.

ღმერთთა სამკვიდროში.

(თინი და ვინი,

თოლი და ჰოლი,

გუნთორინ, გრადი).

 

28. ერთს ჰქვია ვინა,

მეორეს - ვეგსვინ,

ტონდუმა - შემდგომს,

ნიტი და ნოტი,

ნონი და ჰრონი,

სილდი და ჰრიდი,

სილგრი და ილგრი,

ვიდი და ვანი,

ვონდი და სტრონდი,

გიოლ და ლეფტერ -.

კაცთა სამკვიდროდან.

ჰელისკენ მიმსრბოლნი.

 

29. ორმტისა, კორმტისა,

ორთავ კერლაუგის.

ფონს თორი გადივლის.

ოდეს იგდრასილთან.

ასების სამსჯავრო.

ბჭობად იკრიბება;

დუღს სხვა წმინდა წყლები.

და ხიდი ღმერთების.

ცეცხლმოდებულია.

 

30. გლადრი და გულირ,

სკეიდბრიმირ, გლერი,

ფალჰონირ, გისლი,

ლეტფეტი, გულტოპ -.

სახელნი ცხენთა მათ,

ასნი რომ გადაჰყავთ.

ადგილს მას სამსჯავროს.

იფან იგდრასილთან.

 

31. სულ სამი ფესვი აქვს.

სამ მხნარეს გაწვდილი,

იფანს მას იგდრასილს:

ერთი - ოტუნჰაიმს,

მეორე - ჰელს ზემოთ,

მესემა - მიდგარდზე.

 

32. ხტის ციყვი რატატოსკრ.

ტოტიდან ტოტებზე.

იფან იგდრასილის;

ისმენს არწივისა.

სიტყვებს ის ზემოდან,

ქვე ნიდჰოგრს გადასცემს.

 

33. დგას ოთხი ირემი.

დაბლა რქებდახრილი.

და ტკვერენ ნეკერსა:

დაინი, დვალინი,

დუნეირ, დურათრორ.

 

34. უვიცთ არ უწყიან,

თუ გველი რამდენი.

დაცურავს იმ ხეზე:

გოინ და მოინი -.

ძენი გრავიტნირის,

გრაბაკრ და გლავოლუდრ,

ოფნირ და სვაფნირი,

დღემუდამ რომ ღრღნიან.

იფნის ხეს, იგდრასილს.

 

35. კაცთა არ უწყიან.

ავნი ფათერაკნი.

იფან იგდრასილის:

 

ყლორტსა ტკვერს ირემი,

ფესვსა ხრავს ნიდჰოგრი,

ქვესკნელის ურჩხული.

 

36. ჰრისტმა და მისტმა, დე,

რქაი მომაწოდონ:

სკეგოლდი, სკოგული,

ჰილდრი და თუდრი,

გოლი, გირლოული,

რანდგრიდი, რადგრიდი.

და რეგინლაიფი,

ლუდის ჩამომსხმელნი.

 

37. არვაკრ და ალსვიდრი,

დაღლილ-დაქანცულნი,

მზეს მიაგორებენ:

ღმერთებმა შეუდგეს.

მხრებქვეშ საბერვლები,

მათ ღონე შეჰმატეს.

 

38. სვალინი - მზის ფარი -.

მბრწყინავი ღმერთქალის.

სახეს ეფარება;

ის თუ ჩამოვარდა,

ზღვები და ხმელეთი.

ცეცხლში გაეხვევა.

 

39. სკოლი საშინელი.

მზეს დასდევნებია,

მისდეს რკინის ტყემდე;

ჰატი კი - მეორე.

ძეი ჰროდვიტნირის -.

წინ უძღვის ცის სასძლოს.

 

40. ხორცი იმირისა.

მიწად გარდაიქმნა,

სისხლი - ოკეანედ,

ძვლები მთებად იქცა,

თმა-წვერი - ტყეებად,

ზეცად - თავის ქალა.

 

41. წამწამნი თურსისა.

კეთილმა ასებმა.

მიდგრადად გარდაქმნეს;

ტვინისგან შავბნელი.

ღრუბლები წარმოსდგა,

ღმერთთა ნებისამებრ.

 

42. ულრი და ღმერთები.

ჯილდოს მიაგებენ.

მას, ვინც ალს ჩააქრობს;

ასების ქვეყანას.

თვალწინ გადამიშლის,

ვინც ქვაბებს ჩამოხსნის.

 

43. ივალდის შვილებმა.

ააგეს ძველ დროში.

ხომალდის სკიდბლადნირ,

მტკიცე და მაგარი,

მამაც ფრეირისთვის -.

ძისათვის ნორდისა.

 

44. ხეებში პირველი.

არის იგდრასილი,

ნავებში - სკიდბლადნირ,

ასებში - ოდინი,

ცხენებში - სლეპნირი,

ხიდებში - ბილროსტი,

სკალდებში - ბრაგი და.

ქორებში - ჰაბროკი,

გარმი - ქოფაკებში.

 

45. გაიხსნა . . . ვუჩვენე.

მე სახე ღმერებსა,

მალე მეშველება;

მალე მოსალხენად.

მოდგმა ასებისა,

ეგირის დარბაზში.

ეგირს ესტუმრება.

 

46. მე გრიმრად მიხმობდნენ,

მე მერქვა განგლერი,

ჰამბლერი, ჰერიან,

თეკრი და თრიდი,

თუდრი და უდრი,

ჰელბლინდი, ჰარი;

 

47. მერქვა სანგეტალი.

სადრი და სვიპალი,

ჰერტაიტ, ჰნიკარი,

ბილვეიგრ, ბალვეიგრ,

ბოლვერკი, ფოლნირი,

გრიმრი და გრიმნირი,

გლაფსვიდრი, ფოლსვიდრი;

 

48. სიტჰოტრი, სიდსკეგრი,

ზიგფორდი, ჰნიკუდრი,

ალფოდრი, ვალფოდრი,

ატრიდრი, ფარმატირ;

ბევრ სახელს ვატარებ.

მის შემდეგ, რაც ქვეყნად.

მე ხალხში დავდივარ.

 

49. გრიმნირი სახელად.

მერქვა გეიროდთან,

ასმუნდთან - იალკი;

კიალარს მეძახდნენ,

როს ხომალდს ვმართავდი;

თინგებზე - თრორი და.

ბრძოლებში - ვიდური,

ოსკი და ომი,

იაფჰნარ, ბიფინდ,

ჰარბარ და გონდლირ.

 

50. მერქვა სოკმიმირთან.

სვიდურ და სვიდრირი,

ოდეს მოხერხებით.

მოხუც თურსს ვაჯობე -.

მოვკალ მიდვიტნირის.

ძე უმამაცესი.

 

51. დამთვრალხარ, გეიროდ,

უზომოდ შეგისვამს!

მოგაკლდეს დღეიდან.

ჩემი სიყვარული -.

ეინჰერიების და.

ოდინის წყალობა.

 

52. მე ბევრი გიამბე,

შენ ქარს გაატანე;

მოძმემ გიღალატა;

მალე დავინახავ.

მახვილს მეგორისას.

სისხლისგან შეღებილს.

 

53. იგრი მიგიბარებს.

მახვილით განგმირულს,

კარს გადგას სიკვდილი;

დისნი განგირისხდნენ,

შენ წინ დგას ოდინი,

მიცან, მომეახლე!

 

54. სახელმდევს ოდინი,

წინათ იგრს მეძახდნენ,

ფუნდრსაც მიწოდებდნენ,

ვარკსაც და სკილფინგსაც,

გაუტრს, ალკრს - ღმერთებთან,

ოფნირს და სვაფნირსა -.

და ჩემგან წარმოდგა.

ყველა ეს ასხელი.

 

 

მეფე გეიროდი იჯდა და ქარქაშიდან ნახევრად ამოწვეული მახვილი მუხლებზე ედო. როგორც კი მოისმინა, რომ ოდინი მის წინაა, წამოხტა, რათა იგი ცეცხლისაგან განერიდებინა. მახვილი, ტარით დაღმა, ხელიდან გაუსხლტა; მეფემ წაიფორხილა და წამოეგო მახვილზე. რომელმაც იგი სასიკვდილოდ განგმირა. მაშინ ოდინი გაქრა, აგნარი გამეფდა და დიდხანს მართავდა ქვეყანას.

 

 

სკირნირის გამგზავრება.

 

(Fфრ შკრინის).

 

ერთხელ ფრეირი, ძე ნორდისა*, იჯდა ჰილდსკიალფზე** და ათვალიერებდა ქვეყნიერებას. მან გაიხედა ოტუნჰაიმისაკენ*** და დაინახა მამის სახლიდან თავისი საწოლი ოთახისაკენ მიმავალი მშვენიერ ასული. ქალწულის ხილვამ ფრეირი ძალზე დააღონა. სკირნირი იყო მსახური ფრეირისა. ნორდმა სთხოვა მას გამოლაპარაკებოდა ფრეირს და გაეგო მიზეზი მისი ეგზომ დაღონებისა.

მაშინ სკადიმ**** თქვა:

 

 

 

 

1. ადექი, სკირნირო,

მიდი შენს ბატონთან.

და ჩვენი ძისაგან.

შეიტყვე სიმართლე -.

რად დაღონებულა.

ჭაბუკი ჭკვიანი.

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

2. ავ სიტყვას მომაგებს.

პასუხად ფრეირი,

თუკი შევეცდები.

შევიტყო სიმართლე -.

რად დაღონებულა.

ჭაბუკი ჭკვიანი.

 

სკირნირი მივიდა ფრეირთან.

 

და უთხრა მას:

 

3. ფრეირო, მისმინე,

ღმერთთა მბრძანებელო,

მამცნე, გევედრები:

რატომ განმარტოვდი.

დარბაზში, მეუფევ,

რას ნაღვლობ დღემუდამ?

 

ფ რ ე ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

4. ვით გამცნო, მოყვასო,

ეგზომ ახალგაზრდავ,

ნაღველი გულისა?

ალფების მნათობი.

ანათებს ყველას გულს,

გულ ჩემსას კი - არა.

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

5. ვეჭვობ, სიყვარული.

გტანჯავდეს იმგვარი,

მასზე ვერ მიამბო;

სიყრმიდან ყოველდღე.

ჩვენ მუდამ ერთად ვართ,

ვენდობით ერთმანეთს.

 

ფ რ ე ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

6. ბმირის ეზოში.

ვიხილე ასული,

სატრფო, საოცნებო;

ქალწულის ხელთაგან.

სხივნი გამოკრთოდნენ,

ცის და ზღვის მმოსავნი.

 

7. ვნებანი ჩემებრნი.

ჯერ არვის ჰქონია,

გარნა უიმედო:

ასები, ალფები.

მასთან შეუღლების.

ნებას არ დამრთავენ.

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

8. მომეცი მერანი -.

გავკვეთო, გავაპო.

ალმური წყვდიადი,

მომეცი მახვილი.

საკუთარ ძალითა.

ოტუნთ განმგირავი.

 

ფ რ ე ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

9. ჰა, ჩემი მერანი,

გაჰკვეთე, გააპე.

ალმური წყვდიადი,

ჰა, ჩემი მახვილი -.

ოტუნს თვით განგმირავს,

როს ხელთ აქვს ჭკვიანსა.

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა უ თ ხ რ ა.

მ ე რ ა ნ ს:

 

10. ჩამოდგა ბინდბუნდი,

დროა გამგზავრბის.

თურსთა ქვეყნისაკენ;

დანამულ გზებითა.

ნეტავ დავბრუნდებით.

შინ, თუ ტყვედ ჩაგვიგდებს.

ოტუნი ძლიერი?

 

 

სკირნირი ცხენდაცხენ შეიჭრა ოტუნჰაიმში. გმირის სასახლესთან შეჩერდა. იქ იყვნენ ავი ძაღლები, გერდის დარაზის კარებთან მიბმულნი. მან ბორცვზე მჯდომარე მწყემსი შენიშნა, მივიდა მასთან და ჰკითხა:

 

 

11. მწყემსო, მიპასუხე,

მანდ, ბორცვზე მჯდომარევ,

დარაჯო გზებისა, -.

გიმირის ასულთან,

სიტყვა მაქვს სათქმელი,

ქოფაკთ ვით გავუსხლტე?

 

მ წ ყ ე მ ს მ ა თ ქ ვ ა:

12. ან სიკვდისლ დაეძებ,

ან უკვე მკვდარი ხარ;

გიმირის ასულთან.

სიტყვის თქმას ვერასდროს.

შენ ვერ ეღირსები.

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

13. სჯობს აწ სიმამაცე.

სევდას უიმედოს,

რაკი აქ მოვსულარ;

გარნა სიცოცხლისა.

ჩემის ხანგრძლივობა.

ნორნებს განუსაზღვავთ.

 

გ ე რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

14. ეს რა ხმაურია,

მსგავსი ქუხილისა,

აქ, ჩვენს დარბაზებში?! -.

 

იძვრის დედამიწა,

გმირის სასახლე.

ძაგძაგებს ირყევა.

 

მ ო ა ხ ლ ე მ თ ქ ვ ა:

15. მხედარი ვინმეა,

ჩამოხტა და ცხენი.

საძოვრად გაუშვა.

 

გ ე რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

16. სთხოვე, ჩვენს დარბაზში.

მობრძანდეს სტუმარი.

და თაფლი იგემოს!

თუმც, ვშიშობ, უცნობი,

აქ სტუმრად მოსული,

ჩემი ძმის მკვლელია.

 

17. ვინა ხარ, ასების,

ალფების მოდგმა ხარ,

თუ ძე ხარ ვანების?

ვით გამოიქროლე.

ალმრუი წყვდიადი.

და ჩვენთან მოხვედი?

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

18. არც მოდგმა ასების,

არც მოდგმა ალფების,

არც ძე ვარ ვანების,

თუმცა გმოვიქროლე.

ალმური წყვდიადი.

და თქვენთან მოვედი.

 

19. თერთმეტი ვაშლი მაქვს,

ყველანი ოქროსი,

ყველას შენ მოგიძღვნი,

თუ გერდი სანაცვლოდ.

სიცოცხლის უტკბესად.

ფრეირს შეიყვარებს.

 

გ ე რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

20. მე ოქროს ვაშლებზე.

არ გავცვლი არასდროს.

ჩემს თას, ჩემს სიყვარულს:

გერდი და ფრეირი.

ცოლ-ქმრად ერთმანეთის.

ვერ იქმნან ვეროდეს.

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

21. ბეჭედს გისახსოვრებ,

ბალდრთან რომ იწვოდა.

მგზნებარე კოცონზე!

ყოველ მეცხრე ღამეს.

ის თავის თანაზომ.

რვა ბეჭედს წარმოქმნის.

 

გ ე რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

22. არ მინდა ბეჭედი,

ბალდრთან რომ იწვოდა.

მგზნებარე კოცონზე!

სასახლე გიმირის.

სავსეა ოქროთი,

ვფლობ მამის ქონებას.

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

23. მახვილს ხომ უყურებ,

მე რომ ხელთ მიპყრია,

მოქარგ-მოკაზმული?

მყის წაგაგდებინებ.

ამაყ თავს, ასულო,

თუ გაჯიუტდები.

 

გ ე რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

24. ამაო მუქარით.

ქმრად არვის შევირთავ,

არ მივცემ თანხმობას:

მაგრამ თუ გმირი.

გიხილავს, სტუმარო,

ვეჭვობ, უბრძოლველად.

გახვიდე აქედან.

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

25. მახვილს ხომ უცქერი.

მე რომ ხელთ მიპყრია.

მოქარგ-მოკაზმული?

ამ ბასრი მახვილით.

გავგმირავ მოხუც თურსს.

მე ორთაბრძოლაში.

 

26. დაგკრავ კვერთხს ჯადოსნურს,

მყის დაემონები.

ჩემს ნებას ქალწულო;

გაგგზავნი ადგილს მას,

სად თვალნი კაცისა.

ვერასდროს გიხილვენ.

 

27. არწივს კლდესზედან.

მარად იჯდომები.

ჰელისკენ მზირალი:

საზრდოს შეიძაგებ,

ვითა სძაგს კაცთ მოდგმას.

გველის ნაშიერი.

 

28. ურჩხულად იქცევი.

მათთვის, ვინც გიხილავს;

ჰრიმნირმა გიჭვრიტოს!

დაგწყევლი - გახდები.

ცნობილი უმეტეს.

ღმერთთა გუშაგისა,

ტყვე, საკნით მზირალი.

 

29. სევდა და ტკივილი,

სიშლეგე, სიმხდალე,

დაე, გაგიმრავლდეს!

დაჯდე დასვენებად,

კვლავ ისე დაგწყევლო,

სასოწარგეკვეთოს,

ჭირი გეორკეცოს.

 

30. ტროლნი გაშინებდნენ.

გტანჯავდნენ დღედაღემ.

ოტუნთა მიწაზე;

ჰრიმთურსთა ბინაში.

შენ, სასომიხდილი,

დაძრწოდე დღედაღამ.

და დახანხალებდე,

სიხარულს განშორდე,

ცრემლი მწუხარების.

გდაღავდეს მარადჟამს.

 

31. ცოლად მისთხოვდები.

თურსსა სამთავიანს,

ან უქმროდ დარჩები!

გახმე ავხორცებით,

სენმა დაგამჭლევოს!

ნარსა შავს ემსგავსო,

ბუხრის საკამურში.

მკის შემდეგ შენახულს.

 

32. ჭალას გავემგზავრე.

ჯადოსნურ სახრისა.

საპოვნ-საძებნელად;

სახრე მოვიძიე.

 

33. გაგიწყრა ოდინი -.

ასების მთავარი,

მტრად გექმნა ფრეირი:

ქალწულო უგულო,

ღმერთთა მათ კეთილთა.

მოდგმა განარისხე.

 

34. ისმინეთ, ოტუნნო,

ისმინეთ, ჰრიმთურსნო,

სუთუნგის ოჯახო;

ისმინეთ ასებო:

შევკრავ გრძნეულებით.

ქალწულის სიამეს,

დავადებ ყადაღას -.

მამრთან ვერ იხაროს!

 

35. თურსი ჰრიმგრიმნირი.

მკვდართა სამეფოში.

ჩაგკეტავს, ჩაგამწყვდევს;

ქვესკნელის ტროლები.

მწყურვალს, სასომიხდილს, -.

თხის შარდს შეგასმევენ;

სასმელს მის უკეთესს.

შენ ვერ ეღირსები,

შენდა იძულებით,

ჩემდა ნებისამებრ.

 

36. რუნებს ამოვკვეთავ.

"თურსსა" და კიდევ სამს:

შეგყრი ავხორცობას,

შავნაღვლიანობას,

ავსა მას სიშმაგეს:

მაგრამ თუ ვისურვებ,

მყის მოვსპობ სამთავეს,

ვითარ ამოვკვეთე.

 

გ ე რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

37. სკირნირო, შეჩერდი,

მიიღე სალამი.

და თასი თაფლისა!

ვერ წარმომედგინა,

ვანების ნაშიერს.

თუ შევიყვარებდი.

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

38. აწ მტკიცე პასუხის.

მსურს შენგან მიღება.

შინ დაბრუნებამდე:

მარქვი, სად, როდის გსურს -.

ნორდის ვაჟიშვილთან.

შეერთდე, ასულო?

 

გ ე რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

39. ბარის უწოდებენ.

წყნარსა მას ჭალასა -.

ტყეს, ჩვენთვის ნაცნობსა,

გაივლის ცხრა ღამე -.

იქ გერდი ნორდის ვაჟს.

ალერსით დაატკბობს.

 

 

სკირნირი დაბრუნდა უკან. ფრეირი მას ეზოს გარეთ ელოდებოდა; მიესალმა და ჰკითხა:

 

 

 

40. სკირნირო, მაუწყე,

სანამ ცხენს ზურგიდან.

მოხსნიდე უნაგირს:

რა ცნობით დაბრუნდი.

ოტუნჰაიმიდან,

ჩვენს და შენს სალხინოდ?

 

ს კ ი რ ნ ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

41. ბარის უწოდებენ.

წყნარსა მას ჭალასა -.

ტყეს, ჩვენთვის ნაცნობსა;

გაივლის ცხრა ღამე -.

იქ გერდი ნორდის ვაჟს.

ალერსით დაატკბობს.

 

ფ რ ე ი რ მ ა თ ქ ვ ა:

42. გრძელი ხარ, ღამეო,

ჰმეტობ, ორო ღამევ,

სამსა ვით გავუძლო!

თვეზე უგრძესია.

ერთი თეთრი ღამე.

სატრფოს მოლოდინში.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

სიმღერა ჰარბარდზე.

 

(Hარბარდსლიჯуდ ).

 

თორი აღმოსავლეთიდან* ბრუნდებოდა და რომელიღაც სრუტეს მიადგა. სრუტის მეორე მხარეს იყო მენავე თავისი ნავით. თორმა გასძახა:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1. ვინ ხარ, ჭაბუკო,

წყლის პირას რომ დგახარ?

 

მ ა ნ უ პ ა ს უ ხ ა:

2. ვინა ხარ, მოხუცო,

გაღმიდან მყვირალო?

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

3. გამო, გამიყვანე!

დღის საზრდოს გიბოძებ:

გემრიელ კერძითა.

სავსე მაქვს ზურგჩანთა!

დილით, მგზავრობის წინ,

დავნაყრდი ქაშაყით.

და შვრიის ფაფითა,

ვარ ახლაც მაძღარი.

 

მ ე ნ ა ვ ე მ თ ქ ვ ა:

4. იქიდან ძღომასა,

გარნა არა უწყი,

ბედი რას გიმზადებს;

ვეჭვ, დედა-მშობელი.

დაგვხდეს შინ ცოცხალი.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

5. მძიმეა ყველასთვის.

ცნობა საშინელი -.

გულს მიკლას ამბავი.

დედის სიკვდილისა!

 

მ ე ნ ა ვ ე მ თ ქ ვ ა:

6. შენ სამი სახლ-კარის.

არ ჩანხარ მფლობელი,

დგახარ ფეხშიშველა,

მთხოარას ტანსაცმელით,

განძარცვილი, უშარვლო.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

7. აქეთ მოაცურე,

გიჩვენებ ნავსადგომს,

ეგ ნავი ვისია -.

ნაპირთან რომ გიდგას?

 

მ ე ნ ა ვ ე მ თ ქ ვ ა:

8. ჰილდოლფმა მომანდო.

მართვა ამ ნავისა,

რადსეიარსუნდრში.

რომ ცხოვრობს რაინდი;

ყაჩაღს არ გადვიყვან,

არ უბრძანებია;

ნაცნობთა კეთილთა.

მსახური გახლავარ,

მამცნე ვინაობა -.

მყისვე გადაგიყვან.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

9. გამცნობ ჩემს სახელსა,

თუმც ირგვლივ მტრებია,

ჩემს გვარს არ დავმალავ:

შვილი ვარ ოდინის,

ძმაი ვარ მაილის,

მამა ვარ მაგნისა;

შენ თორთან საუბრობ -.

ღმერთების მთავართან!

აწ მინდა შევიტყო,

შენ თვითონ ვინა ხარ?

 

მ ე ნ ა ვ ე მ თ ქ ვ ა:

 

10. ჰარბარდს მიწოდებენ,

არ ვმალავ ჩემს სახელს.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

11. რად უნდა დამალო,

თუ არვინ არა გმტრობს?

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

12. თუნდ მმტრობდფე კიდევაც,

შენ ვერას დამაკლებ,

თუკი სასიკვდილოდ.

ბედს არ ვემეტები.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

13. არა მსურს ფეხდაფეხ.

ფონი გადმოვლახო,

ტვირთი დავასველო;

თორე ბრიყვს, ცინგლიანს,

ჭკუას გასწავლიდი -.

მყის შეგანანებდი.

დაცინვას თავხედურს.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

14. აქ დაგელოდები,

ჩანს, მამაცს, გამბედავს,

შემდგომ ჰრუნგნირისა.

არვის შეხვედრიხარ.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

15. ახლა გამახენე.

მე ქვისთავიანი.

ჰრუნგნირ გოლიათი -.

ძნელსა მას ბრძოლაში.

ოდეს დავამარცხე.

შენ რასა იქმოდი.

ჟამსა მას, ჰარბარდ?

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

16. მე ხუთი ზამთარი.

დავყავ ფიოლვართან.

კუნძულზე, რომელსა.

უხმობენ ალგრუნად:

მტრებს ვეომებოდით,

ვძლევდით და ვმუსრავდით,

ასედაც ვიქმოდით -.

ქალწულთ ვაცდუნებდით.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

17. ვითარ აცდუნებდით?

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

18. იყვნენ ძვირფასები,

ოდეს გვმორჩილებდნენ,

იყვნენ გონიერნი,

ოდეს გვერთგულობდნენ;

გრეხდნენ ქვიშისაგან.

ქალწულნი ბაწარსა,

თხრიდნენ ღრმა ღარტაფებს,

იღებდნენ ორმოებს:

ვჯობდი მოხერხებით -.

შვიდი დის სარეცელს.

მე ვინაწილებდი,

ვუყვარდი შვიდივეს.

შენ რასა იქმოდი.

ჟამსა მას, თორო?

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

19. მე მოვკალ თიასი -.

თურსი ძალოვანი.

ზეცაში გავტყორცნე.

თვალნი გოლიათის,

ძისა ალვალდისა:

აი, სახსოვარი.

თორის გმირობათა,

დღემდე რომ კიაფობს.

შენ რასა იქმოდი.

ჟამსა მას, ჰარბარდ?

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

20. მარჯვედ ვაცდუნებდი.

ღამის ქალმხედართა,

ქმრებს განვაშორებდი;

კვერთხი ჯადოსნური.

მიბოძა ჰლებარდმა -.

თურსმა ძალოვანმა,

მას ჭკუა წავართვი.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

21. საჩუქარს კეთილსა.

შენ ავით მიაგე.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

22. მუხას ტოტს შეაჭრი,

ახალი ეზრდება;

წუხს ყველა თავისთვის;

შენ რასა იქმოდი.

ჟამსა მას, თორო?

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

23. ვიყავი აღმოსავლეთს,

ვებრძოდი, ვმუსრავდი.

თურსთა ბოროტ ცოლებს,

 

მთებში შეხიზნულებს, -.

რომ არ გაზრდილიყო.

მოდგმა გოლიათთა.

მიდგრადს მას ქვეყანას,

კაცთა საზიანოდ.

შენ რასა იქმოდი.

ჟამსა მას, ჰარბარდ?

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

24. ვალანდში ვიყავი,

შუღლს, მტრობას ვთესავდი,

მხედრებს ვაქეზებდი,

ომებს ვაჩაღებდი;

ოდინს - იარლები,

ომში დახოცილნი,

თორს - მონა ცხედრები.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

25. შენ ცუდად დაჰყოფდი.

კაცთ მოდგმას, ღმერთთათვის,

უფლება რომ გქონდეს.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

26. თორს ოდენს ღონე აქვს,

არა სიმამაცე:

შენ ერთხელ შიშისგან.

შეძვერ ხელთათმანში,

თავი დაგავიწყდა;

ვეღარც აცხიკვებდი,

ვეღარც ახველებდი,

სკირმირს არ სმენოდა.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

27. ჰარბარდო, მოგკლავდი,

ბილწო და ბედასლო,

სრუტე არ მიშლიდეს!

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

28. გადმოსვლას ნუ ჩქარობ,

მე არ გეშუღლები.

თქვი, რასა იქმოდი.

ჟამსა მას, თორო?

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

29. მაშრიყის მხარეში.

მდინარეს ვიცავდი.

სვარანგის შვილთაგან,

მე რომ თავს მესხმოდნენ,

მესროდნენ ლოდებსა,

მაგრამ ვერ მაჯობეს -.

დადრკნენ და პირველთა.

მთხოვეს დაზავება.

შენ რასა იქმოდი.

ჟამსა მას, ჰარბარდ?

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

30. მე აღმოსავლეთში.

თეთრ ასულს ვხვდებოდი,

ოქროსტანსაცმლიანს.

ვხიბლავდი საუბრით,

ალერსით ვატკბობდი,

ისიც მნებდებოდა,

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

31. ხელთ შენ მშვენიერი.

გყოლია ასული.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

32. შენც დამხმარებოდი! -.

ხელთ არ გამსხლტომოდა.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

33. დრო რომ მქონებოდა,

დაგეხმარებოდი.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

34. დაგერწმუნებოდი,

გარნა, ვგრძნობ, იცრუებ.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

35. მე ტერფებს არა ვკბენ,

როგორც გაზაფხულზე.

ძველი ფეხსაცმელი.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

36. შენ რასა იქმოდი.

ჟამსა მას, თორო?

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

37. მე ვჟლეტდი ბერსერკთა.

ცოლებს ჰლესეიზე,

ხალხს რომ ჯადოსნობიტ.

ტანჯავდნენ უწყალოდ.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

38. ჟლეტა ქალებისა -.

საქმე სამარცხვინო.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

39. არა ქალნი იყვნენ,

არამედ ძუ მგლები:

ნავი დამიმსხვრიეს,

ბიჯგებზე შედგმული,

კვერთხებს მიღერებდნენ,

განდევნეს თიალფი.

შენ რასა იქმოდი.

ჟამსა მას, ჰარბარდ?

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

40. ლაშქარს მოვყვებოდი, -.

მსურდა ამ მხარეში.

ფრიალი ალმისა,

შეღებვა მახვილის.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

41. უბნობ მას, რაითაც.

გსურს მე გამაწბილო.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

42. ბეჭედს ოქროისას.

მოგიზღავ სანაცვლოდ,

თუ შუამავალთა.

შეძლეს - შეგვარიგეს.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

43. სად შეგისწავლია.

სიტყვა საქირდავი?

ქირდვა უარესი.

არასდროს მსმენია.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

44. მყუდრო ყორღანების.

მკვიდრთა მათ ძველთაგან.

იგი შევისწავლე.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

45. კარგად გიფიქრია -.

წინაპართ საფლავებს.

ყორღანებს უწოდებ.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

46. მაქვს ამის უფლება -.

ვუწოდო, რაიც მსურს.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

47. ძვირად გაზღვევინებ.

მახვილსიტყვაობას,

ნაპირს თუ გადმოველ:

მძლავრ უროს დაგარტყამ,

მგელზე უარესად.

აიკვლ-აყმუვლდები.

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

48. გიჯობს შინ გასწიო.

და სიფის კუროსთან.

სცადო ეგ საცდელი,

ვიდრე მე მეომო.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

49. ლაყბობ, სულმდაბალო,

ბოროტო, მშიშარავ,

გსურს ენით დამკოდო!

ვფიქრობ, ეგ სიცრუეც.

ამად მოიგონე!

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

50. სიმათლე გითხარი,

გზაში ბევრს აყოვნებ,

ადრე მიხვიდოდი,

ნავით რომ გემგზავრა.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

51. ჰარბარდ, უსირცხვილოვ,

ნუღარ მაგვიანებ!

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

52. მე როდი მეგონა,

ასათორს მენავე.

თუ დააბრკოლებდა.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

53. მისმინე თათბირი:

თათხვას დავეთხოვოთ!

გამო, გადიყვნე,

მამაი მაგნისა!

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

54. ამაოდ ნუ იცდი,

ამ სრუტეს გასცილდი!

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

55. მაშ, რა გზა მოვნახო,

თუ არ გადამიყან?

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

56. უარი მოკლეა,

გზა გრძელი გექნება:

ჯერ კუნძთან გაივლი,

მიხვალ ქვაფორამდე,

მარცხნივ გადაუხვევ,

ვერლანდს მიადგები;

თორს დედა - ფორგინი -.

იქ შემოეყრება,

გზებზე წინაპართა,

ოდინის ქვეყნისკენ.

მისცემს მიმართეას.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

 

57. ნეტავ დღეს მივაღწევ?

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

58. ძლიერ თუ ეცდები,

ვინძლო გარიჟრაჟზე.

ადგილს მიაღწიო.

 

თ ო რ მ ა თ ქ ვ ა:

59. შენს ქირდვა-დაცინვებს.

მოკლედ ვუპასუხებ:

შეგხვდები ოდესმე,

უარს შეგანანებ!

 

ჰ ა რ ბ ა რ დ მ ა თ ქ ვ ა:

60. გასწი, დაიკარგე,

წაგიღონ ტროლებმა!

 

 

 

 

 

სიმღერა ჰიმირზე.

 

(Hყმირსკრიდჰა ).

 

 

1. მორჩნენ ნადირობას.

მაღალი ღმერთები,

ნადიმად შემოკრბნენ,

ღრეობა გამართეს;

დაიწყეს ჩხირთა ყრა,

სისხლს დასჩერებოდნენ,

ცნეს - ეგირ გოლიათს.

ბლომად აქვს ქვაბები.

 

2. იჯდა ყრმის ღიმილით.

კლდეთა ბინადარი,

ძესა მისკორბლინდის.

ჰგავდა ის იერით,

თვალებში ჩასცქერდა.

მას ძეი იგრისა:

"ღმერთთათვის ღრეობა.

შენ უნდა გამართო!".

 

3. ჩააგდო ჰლორიდიმ.

თურსი საგონებელს;

ეგირს დაეუფლა.

გრძნობა შურისგების;

მოსთხოვა სიფის ქმარს.

მან შოვნა ქვებისა:

"ღმერთთათვის რომ შევძლო.

ლუდის მოდუღება".

 

4. გარნა არ უწყოდნენ.

ღმერთთა მათ ძლიერთა,

თუ ვით მოეძიათ.

ქვაბი შესაფერი,

სანამ სასიკეთოდ.

თორსა მას მრისხანეს.

თირმა მეგობრული.

არ მისცა რჩევანი:

 

5. "ელივაგარისა.

მხარეს აღმოსავლეთს.

ცხოვრობს ცის კიდესთან.

ოტუნი ჰიმირი,

ბრძენსა მას მამაჩემს.

აქვს უზარმაზარი.

ქვაბი საოცარი,

სიღრმით ერთი ვერსი".

 

6. "ნეტავ ჩვენ თუ ძალგვიძს.

ხელთგდება იმ ქვაბის?".

"მარჯვე მოხერხებით.

ძალგვიძს, მეგობარო".

 

7. მთელი დღეE ვიდოდნენ.

ისინი ფეხმარდად.

ნათელ ასგარდიდან.

ეგილის სახლამდე,

თხანი რქაგრეხილნი.

მან ბაკში შერეკა;

ჰიმირის დარბაზში.

შევიდნენ მგზავრები.

 

8. შეხვდა იქ ჭაბუკი.

დიდედას საძულველს,

ქალსა მას ბუმბერაზს,

ცხრაასთავიანსა;

ქალმა კი მეორემ,

ოქროთი მოსილმა,

შვილს ლუდი მოართვა.

ნათელწარბიანმა.

 

9. "ჯილაგნო ოტუნთა.

მსურს ქვაბქვეშ დაგმალოთ.                                                                

ერთად შეგიფაროთ.

ორივე მამაცი.

მყავს ავი მეუღლე,

ძუნწი, ღვარძლიანი,

პურძვირს და მრისხანეს.

არ უყვარს სტუმრები".

1 2 3 4
გვერდის მისამართი : ბიბლიოთეკა / ფოლკლორი / ისლანდიური ფოლკლორი / უფროსი ედა