კალაძე ქეთი 

 

ომი

 

 

 

– უკაცრავად....რა ღირს თქვენთან ომი?

– მილიონობით დაკარგული ოჯახი, მილიონობით დაკარგული ღიმილი, მილიონობით უდანაშაულო ადამიანი......მილიონობით.......

 და თქვენ მზად ხართ ამდენი გადაიხადოთ?

– შემიფუთეთ......

 და მილიონობით დედა ცრემლებში, შიშში, ტანჯვაში, დარჩენილ სიცოცხლეში უხვევს შვილს ომს....ცრემლებში და შიშში შეფუთული ომით მიდიან ომში...

 – უკაცრავად...რა ღირს თქვენთან ომი?

 – მილიონობით დაკარგული საფლავი, მილიონობით ახალგარზდა, მილიონობით დაკარგული იმედი, მილიონობით გაყინულ სახეზე მიმხმარი ღიმილი......მილიონობით........

– როგორ ომიც გაძვირდა?

 ეს ის მილიონობით ღიმილია, დღეს რომ ყველაზე მეტად აკლია ჩვენს ქვეყანას......

 ეს ის მილიონობით იმედია...ჩვენი იმედი......

 ეს ის მილიონობით ახალგაზრდააა.........

 – რა ღისრს თქვენთან ომი?

– ომი? ომი აღარ გვაქვს, გაგვითავდა.....არც არასდროს აღარ გვექნება.....მორჩა, დამთავრდა.......ჩავკიდოთ ხელები....იმ მილიონობით დაკარგული ღიმილის ხათრით ჩავკიდოთ და ჩვენც გავიღიმოთ....

 გავიღიმოთ.....

 რომ აღარასდროს იკითხონ:

– რა ღისრს თქვენთან ომი?

 რომ აღარასდროს ვუპასუხოთ:

– მილიონობით ცრემლი, მილიონობით მკვდარი შვილები, ძმები, მამები........... მილიონობით ახალგაზრდა.....

 და მილიონობით სიყვარული.

 

 

 

 

 

 

გვერდის მისამართი : ბიბლიოთეკა / პროზა / კალაძე ქეთი / ომი